Ardında yükselir Samanlı Dağı,
Göğe uzanır sessizce,ağır ağır.
Bir yanda İznik Gölü serin serin,
Sularında yansır güneşin ışıltısı.
Zeytinlikler serer yeşilini ovaya,
Ben yabancı değilim bu dar sokağa,
Bu eski taş ev bizim evimiz.
Şu incir ve komşunun erik ağacı,
Çok tırmandım dallarınıza, tanıdınız mı?
Küçücük bir kalbim var,
Oyuncak değil,gerçek…
Bir bakışla kırılır,
Bir gülüşle büyür.
İçine kötülük hiç uğramadı,
Herkes misafir bu dünyada,
Yaşayabildiği kadar.
Nerde nasılım,
Hiç önemi yok halimin.
Seyrederim hayret ile şu alemi.
Yumsam gözlerimi açmasam,
Doğsam yeniden mümkün mü.
Yaşasam çocukluğumu yeniden,
Dolu dolu yaşasam her günümü,
Mümkün mü.
Gözlerini sabaha aç,
Bir ışık girsin içine.
Yıkasın dünün yorgunluğunu.
Sonra bir gülümse,
Kendine nasılsın de.
Nasıl da geçiyor zaman hızla...
Hüzün kaplıyor içimi,
Daha doya doya,
Seviyorum geçmişimi..
Hayatın yarattığı,
Nasılsın bugün,
Gerçekten ama,
İçinden geldiği gibi söyle.
Yüzündeki gülümseme mi konuşsun,
Yoksa sustuğun cümleler mi.
Belki yol yokuş,
Belki hava gri.
Ama umut bir çiçek gibi,
Gizli bir yerden açar..
Göz göze gelince biriyle bir an,
Yanımda değilsin ama,
Aklımdan bir türlü çıkmıyorsun.
Her yerde seni arıyorum.
Kalabalıkta,sessizlikte,
Uykumda bile.
Nerdesin?
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!