Özlediklerim var benim,
Belli etmeden yaşadığım.
Bir sokaktan geçiyorum mesela,
Rüzgâr değiyor yüzüme,
Sen sanıyorum.
Özlemek,Özlemek diyorum.
Çukurlara biriken,
Yağmur suyu değil ki,
Güneş çıktığında kurusun.
Bazı özlemler deniz gibidir.
Özlemek güzeldir,
Her ne kadar acıtsa da,
Bir gülüş gelir aklına,
İçini yakar usulca.
Özlemek,
Çok özlersin bazen,
İçinde ateş yanar.
Tarif edemezsin kimseye.
Ne kelimeler yeter,
Ne de susmak kapatır,
Bazılarının geride bıraktığı boşluğu...
Bugün sokaklar daha uykulu
Güneş pencereye usulca vuruyor.
Çaydan buhar yükseliyor dalgın,
Bir serinlik var,düşünceye uyuyor.
Saatler acele etmiyor bugün,
Rüzgar saçına dolanmış usulca,
Bir şarkı gibi esiyor teninde.
Güneş yüzüne vurmuş,
Gülüşün sabah gibi doğuyor içine.
Zaman durmuş o anda,
Sabır,
Bazen susmak demekti.
Saatlerin küflü ağırlığında,
Bir umut büyütmek gibi,
İçten içe.
Eskiden oturduğun o mahalle var ya,
Orayı özlersin.
Çocukluğunu özlersin.
Senden gidenleri özlersin.
Ölen yakınlarını özlersin.
Artık işime yaramaz deyip de çöpe attığın,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!