Sen gittin…
Sessiz bir rüzgâr gibi,
İzin bile kalmadı toprakta.
Ama kaldın içimde.
Yarım bir dua gibi,
Tamamlanmamış bahar gibi...
Sen gittin ya,
Hayalim,düşüm,
Sevincim,gülüşüm gitti..
Özlemin yüreğimde çoğaldı.
Sen gittin ya,
Seni görmek,
Mutluluktan bir yudum içmek gibi.
Ne zaman denk gelsem sana,
Bir ferahlık çöker içime.
Hani yağmur diner de,
Bir rüzgâr esti dışarıda,
Bir boşluk bıraktı ardında.
Ne yolda,ne kitapta,
Senin gibisini tarif edemedim.
Dünya dönerken ağır ağır,
Seninle olmak,
Öye güzel,öyle doyulmaz ki,
Her şeyini merak ediyorum.
Bana, benden ayrı geçirdiğin zamanları anlat,
Sensiz geçirdiyim saatlerde,
Beraber yaşamış gibi hissedeyim kendimi,
Ben senin varlığını seviyorum.
Sana ulaşamadığım anlarda,
Seni duymayı, seni özlemeyi.
Hiç görmesem bile,
Seninle olmayı seviyorum.
Ben niye bu kadar sevdim seni,
Bilmem...
Bir gülüşün geçti içimden,
Bir isli vapur gibi,sessiz.
Arkasında kül rengi,
Bir hatıra bırakarak.
Gün doğar..
Gözlerim ışıl ışıl parlar.
Gözlerimde sen doğarsın.
Günaydınım olursun.
İçimde binbir renkli kır çiçekleri açar.
İşte,
Sen kimseye benzemezsin,
Gecenin sessizliğine bile…
Ay ışığı seni taklit eder,
Rüzgâr bile adını fısıldarken durur.
Gözlerin kıyısında,mavi bir hayalin,
Senden hiç birşey istemem,
Uzaktan uzağa baksanda olur.
Kalbinde bir yerim olsun yeter,
Ateşten ateşe atsanda olur.
Çok güzelsin,çok şirinsin,




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!