Şimdi mevsim yaz,
Zamanıdır doyasıya gezmenin.
Elinde bavulun doğru güneye,
Güneyi istemezsen,o zaman egeye.
Şimdi mevsim yaz,
Yazık değil mi geçen,
Bunca kötü zamana,
Dön de bir bak geriye,
Gidenleri hatırla.
Olmasın düşmanlık,
Öyle bir anım yok ki,
İçinde sen olmayan.
Güneş gibi, ay gibi,
Gönlüme girip dolmayan.
Kalbim gündüz gece,
Öyle bir anım yok ki,
İçinde sen olmayan.
Güneş gibi, ay gibi,
Gönlüme girip dolmayan.
Kalbim gündüz gece,
Bu aylarda yaprak dalından kopar,
Güneş yavaşça ufuktan kayar.
Kuşlar göçer,havada süzülür,
Bahçeler sessizliğe,hüzne bürünür.
Hazanlar bir bir toprakla kaynaşır,
Son defa baktım köy yoluna,
Toz kalkıyordu,serin bir rüzgâr.
Bir çocuk geçti elinde mavi top,
Bir kadın,
Su dolduruyordu çeşmeden.
Söyle hadi neredesin,
Bir sokak lambasının altında mı,
Yoksa geç kalmış
Bir otobüsün camında,
Buğulanmış bir ad mısın?
Söyle,
Özledim de...
Sesin yok artık rüzgârda.
Adını andığım her yerde,
Sanki suskun bir,
Duvar var karşımda.
Söyleyin güneşe, bugün doğmasın,
Yaralı bir yürekte sabah olmaz.
Gözlerim beklerken o eski masum,
Bir tebessümle bile avunmaz.
Rüzgâr bile sessiz,yollar suskun,
Su gibisin,
Sessizce dokunursun yüreğime.
Bir damlan yeter,
Kurumuş toprak gibi,
Çekerim seni içime.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!