Erkan İnce Şiirleri - Şair Erkan İnce

Bir ses olmalı,
Karanlığın içinden gelen,
İnsana yalnız değilsin diyen,

Bir el uzanmalı,
Soğuyan omuzlara,

Uyanırsın,
Her sabah aynı gökyüzüne.
Çay soğur,
Ekmek bayattır belki,
Ama yine de yersin..

Birden bire olur bazı şeyler.
Beklenmedik bir sessizlik,
Yırtılır gecenin içinden.
İnce bir ışık sızar,
Ufacık,
Ama yeter..

Ey benim dünyalara bedel sevgilim,
Sevgisinde nazlananım,
Hazanım, parlayan ayım,
Aşkından divane olduğum,
İsmini anarken bile titrediğim..

Yok sayma beni.
Bir kelimeyim belki,
Ama seninle anlam bulurum.
Bir suskunlukta kaybolsam da,
Seninle var olurum.

Yüzünü çevir güneşe,
Gölgen sessizce çekilsin geri.
Karanlık ne bilsin cesareti,
Işığın izinde yürüyeni.

Her adımda biraz daha aydınlık,

İnsan,
Kendi gölgesine basınca anlar.
Kendi doğrusundan,
Ne kadar uzakta kaldığını.

Hayat,

Günler geçer…
İz bırakır hayatımıza,
Söylemeden.

Bir söz unutulur,
Birşeyler kaybolur,

Rüya gibi akar günler,
Uyanınca kaybolur.
Rüzgâr alır izlerimizi,
Bir meçhule savurur.

Gözlerde bir parıltı,

-Zeytin Ağacı-

Köklerinle sarıldın toprağın kalbine,
Bin yıllık sırları fısıldar yaprağın.
Rüzgârla konuşur,güneşle dinlenirsin,
Sessizliğin içinde bir bilge gibi.