Güneşli bir günün akşamındayım
Gecenin ayazında yalın ayak
Ürkek adımlarla ilerliyorum
Sessizce sana geliyorum
İçimde bir korku var
Unut diyorsun bana,
Söyle nasıl unuturum.
Arı çiçeği unutursa,
Bende seni unuturum..
Olanları bitenleri,
Niye savaşır insan,
Neden yok eder durduk yere?
Dünya büyük,
Nimet çok,
Ömür ise,
Bir kuş kanadı kadar kısa.
Ağlarken görürsen bir köşede,
Gözlerim birisini bekliyorsa,
Hüzünlü bir şiir okuyorsam,
Neden diye sorma işte..
Sen anla..
Sen bana iyi geliyorsun.
Sen bana,
Gökyüzü gibi geliyorsun.
Bulutsuz,
Sessiz.
Ama içimdeki,
Sen bilirsin annem.
Ben bazen,
Yorganı başıma çekip,
Çocukluğuma saklanıyorum.
Orada sen varsın,
Bir de telaşsız akşamlar.
Ben sevdanın hoş yüzünü,
Bilmedim ki senden sonra.
Doyasıya yaşamadım,
Gülmedim ki senden sonra.
Taşa bastım yüreğimi,
Senden sonra,
Hiç kimseyi sevmedim ben.
Yüreğimde açıldı geçmez bir yara
Hep yarım kaldım,
Eksik bir hece gibi.
Ne söylesem nafile,
Senden ayrı,senden uzak,
Yersiz,yurtsuz gibiyim.
Herşeyim var belki ama,
Hep bir eksik gibiyim.
Girmiş senle aramıza,
İçimde kocaman bir dünya taşırım,
Sığmam bu dünyaya.
Bir fırtına kopar içimde.
Ne zaman gece olsa,
Ne zaman içime dönsem,
Ve ne zaman yalnız kalsam,




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!