Ceket cebinde para değil,
Yüreğinde vicdan taşımalı insan.
Sözün özü,
Özü söz olmalı,
Esas olan dürüst olmak,
Gerisini yalan saymalı.
Söz sustuğunda,
Bir bakışta çöker zaman.
Ne varsa insanın içinde,
Sessizliğe emanet.
İnsan sessizliğinde saklı.
Gözlerin...
Birdenbire susan,
Bir şehrin ortasında,
Yüzüme çarpan sıcak rüzgar gibi.
Anlamı yokmuş gibi görünen her şey,
Sende birden anlam buluyor.
İsterdim;
Bir rüzgâr olup,
Saçlarına dokunmayı.
Gecenin en sessiz anında,
Adını usulca fısıldamayı.
İyi geceler dost,
İyi geceler sana.
Sokak lambalarının altında,
Gölgesiz yürüyen,
Düşünceler var bu gece.
Suskunlar…
Gizlenirsen rüzgârda,
Kokunu çiçek bulur.
Sessizce gitsen bile,
Ayak izini yol bulur.
Kalbini saklasan da,
Yapraklar düşüyor yine,
Rüzgârın canı sıkılmış belli.
Bir köşede oturuyorum,
Neye üzüldüğümü bile bilmeden.
Kadın mutluysa,
Sabah erken olur evde.
Çay daha sıcak,
Sessizlik bile huzurludur.
Kadın mutluysa,
Uyandım...
Hiç bilmediğim,
Bir sabaha uyandım.
Aynı perdeler,aynı duvarlar,
Ama içimde,
Bambaşka bir gökyüzü var.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!