Bazen dalıyor insan,
Öyle uzun uzun…
Ne bir ses var etrafta,
Ne de acelemiz bir yere.
Geçip giden ömrün ucundan,
Seviyorsanız eğer;
Geç kalmayın sakın söylemeye.
Mesaj çekin, telefon edin.
Uçaklara, trenlere,
Tüm taşıtlara binin...
Koşun, arayın, bulun..
Geçmişe dönseydim,
Sessiz bir bakışa saklardım,
Söyleyemediklerimi.
Bir sokak lambası altında,
Kendime rastlardım belki.
Nasıl anlatmalı bu güzelliği,
Henüz çizilmemiş resim gibisin.
Dertlere dermansın,gönüllere şifa
Daha yazamadığım şiir gibisin.
Dışarıda kar var,içimde hüzün,
Şimdi gideceksin çok uzaklara
Gözlerim,ellerim sensiz kalacak.
Sevemem ki ben başkalarını,
Soğuk gecelerime karlar yağacak..
Kirpiğimde donacak akan göz yaşım.
Gecenin koynunda kaldı birkaç cümlem,
Söyleyemedim,sustum.
Boğazımda düğüm,
Bir bakışın yetti dağıtmaya beni.
Daha dün elindeydi bütün yarınlar,
Her şeyin bir bedeli var biliyorum.
Ben bu bedeli ödüyorum.
Ödediğim bedel,
Sensizlik,
Yalnızlık,
Aşksızlık...
Ordan oraya gezerim,
Yorulmam,bıkmam.
Çünkü içimde,
Belkide kendimi aradığım,
Hiç dinmeyen bir çağrı var.
Gitmesen olmaz mı?
Sessizce otursak mesela.
Zamanı kandırıp,
Bir çayın,
Buharında kaybolsak.
Gitme vakti geldimi,
Durmamalı insan.
Gitmeli;ardına bakmamalı.
Bırakmalı her şeyini geride,
Öyle gitmeli..
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!