Erkan İnce Şiirleri - Şair Erkan İnce

Öylesine özledim ki seni
Şu yüce dağları aşasım geldi.
O güzel yüzünü bir kez olsun görüp
Seni kollarıma alasım geldi.

Sensiz yaşamak öyle zor ki

Bir gülüşün yeter,
Karanlık dağılır içimde.
Adını bilmeyen rüzgârlar bile,
Senin kokunu taşır.

Bir gülüşünün yankısı,

Diyemem ki sana sev beni,
Sevilecek yanım yok ki.
Ne dost oldum ne de aşık,
Adım,sanım kimsem yok ki..

Neden seveceksin ki beni,

Her adımım sıkar beni bu gece,
Bu boş sokakların öfkesi gibi.
Gözlerim yollara uzanıp gider,
Sokak lambasının gölgesi gibi.

Uzak dur benden ebedi,

Mas mavi deniz,
Uzanıyor önümde.
Sanki dünyada,
Her şey yolunda gibi.
Bir martı geçiyor,
Rüzgârla yarışta.

Dışarısı kış,
İçim bahar.
Sebebi belli,
Anlatmaya gerek yok.

Bir sen varsın aklımda,

Rüzgâr esiyor,
Diliyle değil,
Yaprağıyla konuşuyor dünya.
Bir taş susarak öğretiyor sabrı,
Bir kuş kanadıyla çiziyor,
Özgürlüğü göğe.

Rüzgarın diliyle konuşur ağaçlar,
Toprak sessizce
Anlatır hikâyesini.
Bir kuş uçar içimde,
Her kanadında başka bir huzur.

Ben hiç gitmedim ki,
Uzat ellerini de uzatayım.
Karanlıktaki yalnızlığını bitireyim.
Bir asır uzakta sandığın ben,
Hep yanı başındayım..

Bir dost lazım insana,
Öyle büyük laflar etmeyen;
Oturup çay içilecek,
Canı sıkılınca arayacak..

Kötü gün dediğin şey,