Eren Çiçek Şiirleri

167

ŞİİR


6

TAKİPÇİ

Doğduğum şehri hatırlamıyorum. Onu ilk gördüğümde yedi yaşındaydım. Yedi yaşından önceki hayatım bir hiç.
Sonraları çok değiştiğimi fark ettim. Bu elimde olan bir şey değildi. Aynaları suçlayamazdım.
Gölgemi avuçlarımda tutabilseydim eğer belki de kanatlarını bağlayacaktım. Kendi özgürlüğümü gökyüzünden çalacaktım. Şu anda o başka insanların önünde diz çöküyor.
Yaşadıkça özgürlüğümün elden ayaktan kesilerek yaşlandığını hissettim. Gölgemle birlikte ben de yaşlanıyorum.
En ucuz bir işte çalışmaya başladığımda bile ölüm ile hayatı ...

Eren Çiçek

ıhlamurlar yere düşerken

kokun sarkar burnumdan

gözlerin çarpar rüyalarıma

Devamını Oku
Eren Çiçek

bir mendil açtım sokağın kucağına

sırtımı duvar diplerine yaslayıp ısınmaya çalıştım

yemyeşil bir yosun belirdi omzumda

Devamını Oku
Eren Çiçek

bir keresinde onu beline değen saçlarını boynuna dolayarak intihar etmeye çalışırken gördüm
bacaklarına sarılıp ağladım
sevişmelerimize engel olan soğuk duvar işte o
umarım bir gün yıkılır ve kalbi kırılır
her ağacın kaderi gibi kökleri önünde diz çöker
her kök gibi bir gün kanatlanıp uçar

Devamını Oku
Eren Çiçek

her gece yeni bir şehir kurdular denizde balıkçı gemileri yine bir balık tuttu kendisine ağları ağlayan balıkçı kıyıda kürek çeken sandalcı dümenini karaya çevirince yeni bir küfür keşfettiler kendilerine sırtına saplanan rüzgar köleleri baştan aşağıya yorgun bir anda sarhoş olup karanlığın sofrasında denize çapa attılar ve gözden kayboldular içlerinden sövdüler teknelerini batıran demir yumruğu bir anda pas tutup denizin ortasında gökyüzüne kafa attılar ve sözde uçtular yeni bir hayat kurdular kendilerine balıkçı gemileri yine bir balık tuttu kendisine ağları ağlayan balıkçı

Devamını Oku
Eren Çiçek

Her şey ; kötü kokan dengesiz bir sistemin yamuk terazisinde ayakta durmaya çalışan genç bir işsizin, şehrin kayıp afişleriyle dolu renksiz duvarlarının dibinden ürkerek geçerken, iş bulma umuduyla bakındığı derme çatma dükkanların camında tesadüfen okuduğu bir yazının anlamını düşünmesiyle başlar:

‘’ aile mezarlığımız alt kattadır! ‘’

Devamını Oku
Eren Çiçek

piyano çalıyordu odasında müzik besteliyordu kuş tüyünden kalemiyle notaları geçiriyordu saman kağıdına ara sıra balkona çıkıp intihar süsü veriyordu bakışlarına gözlerim odasında aklı yine piyanosunda piyano çalıyordu odasında parmakları notasında keşke ben de yanında olsaydım o kızın piyano çalardık birlikte parmaklarımız aynı anda değerdi notaya aynı anda birbirimize aşık olurduk keşke babası kalbini çalıp kızının odasına girmeseydi piyano çaldı burjuvadan babasına bambaşka bir piyano istedi odasına aklı yepyeni notalarda gözlerim odasında aklı yine piyanosunda piyano çalıyordu odasında parmakları notasında

Devamını Oku
Eren Çiçek

ekmeğin yoksa vereyim
açlıktan ölmeni istemem
üşüdüysen söyle
sana güneşi böleyim
sen benim gölgemsin
ten renginde

Devamını Oku
Eren Çiçek

köyümün kokusunu bilirim
gece olduğunda bir başkadır esen rüzgarı
rüzgar güneşi taşır
dizlerimin dibinde yanar sönmez ateşi
yerlerde ayaklarına dolanan taş toprak demeden
çocuklar top oynardı mahallenin en düz yerinde

Devamını Oku