Ercan Keskin Şiirleri - Şair Ercan Keskin

Ellerim seni arıyor
O sımsıcak tenini
Gözlerim seni soruyor
Ufukta kayıp resmini
Sana dönüş yolum kapalı

Anlamsız bir bahane aşkımızı öldürdü,
O güzel günlerimiz nasıl da kısa sürdü.
Acısını duyarız hayat boyu şüphesiz;
Belki uzun sürerdi kalbimizde büyürdü.

Şimdi iyi mi oldu hepsi sararıp soldu,

Aşk yaralı,
Sen yaralı,
Ben sevdalı.

Böyle mi bitecekti hayat kavgası;
O kavga bizi uçuruma yuvarladı,

Beyaz kanatlı kuşlarım havalandı bak,
İlkbaharın çekim alanlarına.
Terk edilen diyarlar uzaklarda kaldı,
Umut dökülüştü göç yollarına.

Çer çöp kurulan o yüksek yuvaları,

Şiir defterin başucunda olsun.
Yazmak nefes almak gibi senin için;
Her an her şey yazabilirsin.
‘Esin perileri gelince’ deme sakın,
İlham, bekleyene gelir.
Yüreğin hep şiirle dolsun…

Gecenin ıslak ışıkları altında,
Yürüyorum adım adım,
Aklımda hep sen varsın…
Yel oldun şimdi denizlerin ufkunda,
Issız şafaklarda kayboldun…

Ruhunu karanlıklarından çıkarmalısın;
Gün ışığında sorgulamalısın kendini…
Bu kaçıncı aldanış biliyor musun söyle!
Yine anlatamadın doğru dürüst kendini.

Duygular düşüncelerin önüne geçince;

Anlamsız bir bahane aşkımızı öldürdü,
O güzel günlerimiz nasıl da kısa sürdü.
Acısını duyarız hayat boyu şüphesiz;
Belki uzun sürerdi kalbimizde büyürdü.

Şimdi iyi mi oldu hepsi sararıp soldu,

Zembereği boşalmış saat gibi durmuştu..
Hatırlanmayı özlüyordu, unutulmuşluk.
Ölüm sessizliği ile örtük her şey susmuştu,
Kurulmayı bekleyen hayatın içi bomboştu.

Sonsuz karanlığın bilinmez enerji katmanı,

Önce şiir sonra başlık
Yoksa Önce başlık sonra şiir
Tıpkı hayat gibi
Yaşamak ardından yaftalamak

Bir serüven ki; karmakarışık