Ercan Keskin Şiirleri - Şair Ercan Keskin

Buradayım bak yatıyorum göğüm yukarda
Yıldızlar ki; sonsuz ışıklarıyla habersiz
Bir gün unutulacağım ayaklar altında
Ne cismim ne de ismim olmayacak çaresiz

Belki merak edilir kaç yıl hayatta kaldım

Yine daldım uzaklara
O rıhtımın kenarında
Yaz gecesinin
Sabahı kovaladığı yerde
Seni aradım
Seni çektim içime

Nasıl da kolay gelir kalıplarda yaşamak
Çivileri paslanmış mevta tabutu gibi
Buzdağının üstünden görünür mü hiç dibi
Çıkılamaz dışına öylesine zor kırmak

‘Değişmeyen değişimdir’ gerçekse, o denli

Buruk kalpler
Gözü yaşlı gecelerde
Hep umut besler,
Aşkın vahasını düşler,
Serap görür an be an,
Hayallerini süsler

Maestro çal!
Bu gün benim düğünüm
Belki anladın?
İstediğim gibi düğünüm olmadı,
İçimde ukde kaldı.

Bırakma ellerimi
Sıcaklığı bende kalsın,
Hatıram olsun.
Gül kokan o ellerin
Ellerin sarsın yaramı
Acılarıma merhem olsun

Ne o öyle? Kafiye derdi, şekil kaygısı,
Bir bentlik aşk uğruna çekilen sıkıntılar,
İmbikten damıtılan imgelerle, simgeler.
Parmak hesabı hece; tutmaz oldu sayısı,
Can beğenilmek ister; görücüye çıktılar,
…………………………………………

Artık şiir yazamıyorum
İstiyorum ama,yazamıyorum
Hissediyorum
Ruhumun derinliklerindeki
Gül bahçelerini
Her yanında güller açmış

Hayatımızdan iki parantez açalım.
İçinde:
Sevgi, saygı ve özveri;
Toplam halinde bulunsun.
İkimizin de çarpanı 'aşk 'olsun..
İşlemimizi yapalım ve sadeleleştirelim.

Perşembe pazarının gelişinden anlarım
Zamanın ne denli hızlı akıp gittiğini
Takvime bakmam hiç, ne de günleri sorarım
İçimde bir telaş bekler gibi birisini

Herkesin gönlünde oynanır hayat oyunu