Ercan Keskin Şiirleri - Şair Ercan Keskin

Zaman daralıyor yaşamla birlikte
Açık şiirler yazmanın arifesi
Son olsun bu aşk senle
Gizli kapaklı dedikodu tarifesi

Başka bir söylem gerek eskiden

Akçayel midir esen şu rüzgâr
Kıvılcım misali yanıp sönen
Eteğine yıldız düşmüş dağlar
Beni benden alıp sürükleyen

Keyfi yerinde yâri olanın

O kadar güzelsin
O kadar ben'im
Hangi dağda açarsın
Hangi kırda çiçeksin
İnan ki benim için
Sen bir ömre bedelsin

Denemek öğrenmekmiş yar seninle
Öğrenmek yaşamakmış her yudumda
Yaşamak değişmekmiş her adımda
Değişmek yeniden doğmak sevinçle

Bir şiire daldım ki başa bela

Ben sensiz saymadım,
Geçen onca yılı,
Yaşamadım.
Ben seninle var oldum,
Kendimi buldum,
O hüzünlü bakışlarında,

Üçüncü tekil kişi mi anlatan
Güzellemesi,koşması cafcaflı
Aşka dair tekrarlardan kaçınan
Alışılmış söylemi fiyakalı

Eski sözcükler yerinde,az mı az

Feryat figan karabasandı yolum
Dik yokuşlar çıka çıka yoruldum
Huzurun gölgesinde bir yudum su
Umudun sinesinde ziya/m oldun

Şikeste ömrüm heyhat nalan ruhum

Gözyaşlarım mürekkep olur
Yetmez sözcükler,renkli düşler
Defalarca imbikten süzülmüş,
Suyunun suyu imgeler

Bir satır konar,bir satır uçar,

Vazgeçtim dünyanın
Sözüm ona nimetlerinden
Yelken açtım aşka
Pupa yelken.
Nice ıssız adalar dolaştım,
Keşfedilmemiş,balta girmemiş

Aşk dediğin zamana karşı koyabilmektir
Sevgiyi her dem canlı yüreğin köşesinde
Açmaya hazır gonca misali büyütmektir
Küllenmiş bir ateşin akkor beklentisinde

Zaman acımasızdır unutturmaya çalışır