Enes Papağan Şiirleri - Şair Enes Papağan

Tam da unuttum demiştim,
Dönmüştüm sensiz olan dünyama.
Sonra tekrar çıktın karşıma,
Bağladın beni seninle olan hayatıma.

Anlıyorum artık,

Sevmeyi bilmiyorum diyorsun,
Hayır çok iyi biliyorsun.
Ama sevdiğin ben değilim, istemiyorsun.

Sevilmeyi bilmiyorum diyorsun,
Evet hiç bilmiyorsun.

Edebiyatçı veya şair değilim,
Aşığım...
Sana akıyor kelimelerim...
Sana yazdığım kelimelerin arasında,
Sürüklenmektir dileğim.

Bazen insan sadece anlaşılmak istiyor,
Fark ettim ki kimse anlamıyor.
Kimseye anlatamıyorum derdimi,
Çünkü Beni anlamak için,
Önce ben olmak gerekli...

Beni başkalarıyla karıştırma.
Ben seni bir dakika görebilmek için,
Ömrümden bir yılımı verebilirim.

Beni başkalarıyla karıştırma.
Diğerleri senin gözlerini üzerken,

Ben aldatmak nedir bilmem,
Bir seni bilirim.
Rüzgarda yüzüme vuran o sarı saçlarını,
Omzuma yaslanıp uzaklara dalışlarını bilirim.

Sen, soğuk bir kış sabahında,

Adını duymak acı veriyor,
Cümle içinde kullanmalarına bile izin vermiyorum.
Bakma böyle yaptığıma;
Oysa yolda yürürken sayısız kere adını sayıklayan benim...
Gece yatmadan önce "bugünüde sensiz bitirdim" diyen benim...
Sabah uyandığımda "bugünde sensiz geçecek" diyen benim...

Gitme, hep benimle kal,
Ne bırak beni ne sal.
Gitme, hep burada kal,
Kalmadı bana tutunacak bir dal.

İzin ver seveyim seni,

Benim şehrime,
Uğrama dedim sana.
Yalnızlık sarmış her yeri,
Bataklıklarla kaplı içerisi.

Benim şehrime uğrama dedim sana,

Beni sevme
Ben bataklığım
Benim topraklarımda çiçekler açmaz

Beni sevme
Ben karanlığım