Koridorlar sessizleşirdi sen gelince,
Herkesin arasında seni arardı gözlerim.
Bilmezdin gizlice seni sevdiğimi,
Rüzgar gibi, yel gibi eserdin.
Sabahın ilk ışıkları gelirdi, güneş doğardı,
Bilmez kimse nasıl bir savaş veriyorum içimde.
Gündüzleri ne yerim ne içerim bilmezler,
Geceleri uyur muyum uykusuz muyum bilmezler,
Yaşıyor muyum ölü müyüm bilmezler.
Bir aklımda kimin olduğunu bilirler,
Ona da bir şey diyemezler...
Havada aşkın kokusunu alıyorum,
Aydınlık yaklaşıyor hissediyorum,
Ağaçlar eskisinden daha yeşil görüyorum,
Yoksa sen mi geleceksin yanıma bilmiyorum.
Kışın ortasında baharı yaşıyorum,
Senin için,
Yorganın altına girip,
Sessiz sessiz ağladığım geceleri bilseydin.
Kendinden utanırdın...
Hasta bedenime ilaç oldu gözlerin
Yorgun ruhuma deva oldu sözlerin
Acıdan kıvranıyorum yatağımda
Verdiği acı reva mı güzelliğinin
Aşkı sefa eyledin bana
Bir dert var bende,
Hiç anlamadığım şekilde,
Sarmış her yerimi,
Bari acıtmasın bitmeyecekse de.
Gittiğim her yerde karşımamı çıkıyorsun,
Bir evim olsun büyüdüğümde,
Camları sen manzaralı.
Odaları sen kokulu,
Yağmurda ıslanmalı.
Bir evim olsun büyüdüğümde,
Fotoğrafına bakıp saatlerce,
Ben ağlarım.
Bir küçük kız çocuğu resminde,
Saatlerce hayallere dalarım.
Allahım görüyorsun beni,
Bir selam versen bana,
Bitecek bu uzaklara dalışlarım.
Sana kayacak gözlerim,
Bir dahada başka yerlere dalmayacağım.
Bir baksan bana gözlerinle,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!