Enes Papağan Şiirleri - Şair Enes Papağan

Söyle diyorsun yar, bu sevda niye?
Bu sefil yürek bana vurulmuş niye?
Onca Ela varken beni görmüş niye?
Aşkın nedeni olsa, aşk olmazdı gülüm.

Ben senin yürüyüşüne tutulmuşum,

Bütün İzmir'i karış karış gezdim,
Kendimi sende buldum.

Uzun bir yolculuktaydım yürüyordum,
Senin durağında durdum.

Saçların bana yıldızları anımsatır,
Gülüşün güneş gibi günümü aydınlatır.
Güzelliğin saatlerce düşündürür,
Gözlerini anlatacak benzetmeler aratır...

Aşk nedir bilmezken bu genç yaşımda
Allah aşık etti beni
Sana kavuşmama izin vermedin
Aşkın şair yaptı beni

Aşka inanmadığım anda

Bazen aşk bana diyor ki;
Gelme sakın yanıma,
Sen 3.kişisin.

Bazen aşk bana diyor ki;
Uğrama sokaklarıma,

Gözlerini anlatmama satırlar yetmedi,
Başka şiire geçtim.
Yazdıkça yazasım geldi gözlerini,
Başkasını gördüklerini fark etmedim.

Benim gözlerim sadece seni gördü,

Papatyalardan taç yaptım sana,
Çok güzel duracak saçlarında.
Ne yakışmaz ki o sarı rüzgarlarına?
Ellerimin arasında süzüldüklerinden sonra.

Fotoğrafını açarım gecem gündüz olur,

Bir Ocaktı benim hayatıma giren,
Ama anlamadım,
Koca bir senemi,
Yoksa dertler mi başladı?

Bir Marttı benim hayatıma giren,

Beni şuan bir tek,
Aynadaki anlıyor.
Şansa bak oda,
Ben ne desem aynısını söylüyor...

Bu kalp sana çok veda etti,
Ama bir kez bile ayrılamadı.
Çıktığım her kapı, seçtiğim her yol,
Beni sana çıkardı...