Bahçeli evimdeki güle benzerdin,
Dikenin hep elime batsa da,
Bırakmak istemezdim seni.
Kitaplığımdaki şiir kitabına benzerdin,
Yüzün hep aklımda olsa da,
Adının geçtiği,
Hayallerin başladığı,
Umutların canlandığı,
Yıldızların bir ip gibi sıralandığı yerlerde;
Bil ki hep seninleyim,
Bil ki hep beraberiz,
Adını fısıldadığım yıldızlar,
Merak etmiş seni.
Dün gece gelmişler pencerene,
Onlarda hayranlıkla bakmış gözlerine.
Güneşe sarıyı anlattım, sarıya saçlarını,
Sensiz nasıl geçer günlerim?
Nasıl nefes çeker içine mağrur bedenim?
Simsiyah göz altlarıyla,
Nasıl uyanır yeni sabahlara gözlerim?
Nesillerce okunsun şiirlerim,
Beni tekrar sokma bu karanlığa,
Derin düşüncelere daldırma.
Çünkü bilirim,
Gelmeyeceksin.
Özlemeyeceksin.
Sevmeyeceksin.
Kim bilir, belki unutmuşsundur beni,
Aklına bile gelmiyorumdur.
Bu düşünce sarsa da aklımın her yerini,
Bil ki unutamam seni.
Demek bu kadar kolay bıraktın beni,
Karanlıkların çöktüğü o kış gecelerinde,
Gündüzlerin yaktığı o yaz sabahlarında,
En hoyrat şiirlerin satırlarındaki göz yaşında,
Bil ki sen geliyorsun aklıma.
Ormanlardaki yemyeşil ağaçların her birinde,
Seni yarın görebilecekmiyim?
Bakabilecekmiyim gözlerine?
Ama ya anlarsan,
İnanırmısın hala seni sevdiğime?
Olmaz sevdiğim, kalsın bende sevgim,
Bakamam o gözlere.
Başkasıyla mutlu olacaksın.
Güldürecek seni şakalarıyla,
Oynayacak saçlarınla,
Onun ismini sayıklayacaksın uykularında.
Başkasına aşkım diyeceksin.
Koridorlar sessizleşirdi sen gelince,
Herkesin arasında seni arardı gözlerim.
Bilmezdin gizlice seni sevdiğimi,
Rüzgar gibi, yel gibi eserdin.
Sabahın ilk ışıkları gelirdi, güneş doğardı,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!