Enes Papağan Şiirleri - Şair Enes Papağan

Üzgünüm artık şiir yazamıyorum,
Gözlerin kelimesiz kalacak.
Çünkü benzetme bulamıyorum,
Güzelliğini anlatacak.
Kalem kağıt önümde,
Çaresizce bekliyorum iyi mi?

Bir çift göze aşık oldum.
Kamaştırdı gözlerimi,
Kör oldum.

Göremediğim bir kalbe aşık oldum.
Yaktı kalbimi,

Keşke;
içimdeki sesi dinleyebilsemde,
Biranda yazsam sana.
Gel, sensiz yapamıyorum,
Dayanacak gücüm kalmadı desem.

Çocuk gibisin derdin bana.
Bilmezdin seni gördüğümde,
kalbimin nasıl durduğunu.

Mutlu ol derdin bana.
Bilmezdin asıl mutluluğun,

Olgun bir adam gibi anlatırım aşkı,
Ama küçük bir çocuk gibi yaşarım...

Ben aşk okuyla vurulmuşum,
Bağlanmışım eşsiz bir güzelliğe,
Saplamış okunu aşk tanrısı, ilk görüşünde.

Ben aşk denizinde boğulmuşum,
Atlamışım suya, onu görünce,

Ben sana karlı dağların tepesinden geldim,
Yuvarlandım yuvarlandım önüne düştüm.
Sana gelmeden önce bir yaralı düş'tüm,
Ben sana yanan bir evin içinden geldim.

Bunca zaman kimse sormadı halimi,

Seninle beraber,
Yağmurda ıslanacak birini bulduğunda,
Anlıyorsun aşkın güzelliğini...

Hasta bedenime ilaç oldu gözlerin
Yorgun ruhuma deva oldu sözlerin
Acıdan kıvranıyorum yatağımda
Verdiği acı reva mı güzelliğinin

Aşkı sefa eyledin bana

Söyle diyorsun yar, bu sevda niye?
Bu sefil yürek bana vurulmuş niye?
Onca Ela varken beni görmüş niye?
Aşkın nedeni olsa, aşk olmazdı gülüm.

Ben senin yürüyüşüne tutulmuşum,