Enes Papağan Şiirleri - Şair Enes Papağan

Seninle bir geceye başlamak,
Bir sabaha uyanmak,
Bir ömür beraber olmak istedim.
Olmadı, kaderimizde yokmuş,
Olursa olur olmazsa olmaz derler ya,
Artık olsun.

Dışarıya çıktığımda,
İnsanlara, kuşlara, hayvanlara.

Ormana gittiğimde,
Toprağa, nehirlere, ağaçlara.

Kalbimin en derinlerine yazayım ismini,
Ben ölene kadar orada durursun.
Öyle bir şeysin ki sen,
Anlatsam kitap olursun.

Bir mürekkep ol uğra kalemime,

Biliyorum şiirlerimi okuyup,
Dalga geçiceksin belki.
Güleceksin.
Ama bir gece sessizliğinde tek kaldığında,
Anlayacaksın beni...

Bir kabus gördüm uyandım,
Saatlerce ağladım,
Tüm dertler yalanmış anladım,
Annem babam olduktan sonra.

İstemem bir daha böyle kabusları,

Hayata yeniden gelseydim,
Geldiğim gibi seni aramaya çıkardım.
Seni daha erken bulabilmek için...
Seni daha erken görebilmek için...

Bulamazsam beklerdim seni,

Gelsem seveceğini bilseydim,
İnan koşa koşa gelirdim.
Ama öyle değil işte,
Cevabını biliyorum,
Unutmaya çalışıyorum unutamıyorum.

Üzgünüm artık şiir yazamıyorum,
Gözlerin kelimesiz kalacak.
Çünkü benzetme bulamıyorum,
Güzelliğini anlatacak.
Kalem kağıt önümde,
Çaresizce bekliyorum iyi mi?

Bir çift göze aşık oldum.
Kamaştırdı gözlerimi,
Kör oldum.

Göremediğim bir kalbe aşık oldum.
Yaktı kalbimi,

Keşke;
içimdeki sesi dinleyebilsemde,
Biranda yazsam sana.
Gel, sensiz yapamıyorum,
Dayanacak gücüm kalmadı desem.