Emre Soydan Şiirleri - Şair Emre Soydan

Bir hayal kurmuştum inanır mısın
İstanbuldayız
Aşıkların birbirini aradığı şehirde
Senin sevdiğin şehirde
Yavaştan yavaştan yağmur yağıyor
Islak ıslak birbirimize bakıyoruz

Ne olur bir kere daha görsem yüzünü
En son kinin üstünden bayağı geçti
Bahar da geçti
Yaz geliyo yavaş yavaş
Hatta haftalara karıştı bütün günahlarım
Adının yazılı olduğu sayfa bile buruş buruş

Uzun bi uykudayım
Gündüzler kadar güneşli
Geceler kadar serin
Küçük çocuklar kadar hevesli
Tatlı bir rüyanın içindeyim

Burası rüyalar alemi
Dünyanın ızdıraplarından sıyrılmış mutluluklar
Kefenin cebinin olduğu
Ama kimsenin ölmediği
Suç sayıldığı dünyalar

Saat sabaha yakın
Bulutlar gözükmeye başladı
Uzaklardan küçük bir ışıltı
Yavaş yavaş
Ağır ağır
Gösteriyor kendini tenhadaki boşluğa

Saçma
Çok saçma
Sevgi aranır mıymış papatyanın yapraklarında
Kopardıkça canı yanmaz mı o fidanın
Bilmezler
Bilemezler

Şafak sökmeden gel
Sen gelmeden ben ellerimde çiçekler
Biliyorum birgun gelecek ecel
O gelmeden sen gel bekliyorum

Şafak sokmeden gel sabah olmasin

Sana bakmak
Gökyüzüne bakmak gibiydi
O gün
Sanki bütün kainat bir araya gelmemizi istemişti de
Arada bir ben kalmıştım
Arafta kalmıştım

Buldum
En sonunda buldum
Seni unutmanın bir yolunu buldum
Benim işim hayal kurmak güzelim
Kurduğum hayallerde yaşamak
Ve sen yoksan

Sanmak
Ne zalimce ne gaddarca bir duygu
Bir tebessüm yaparsın yanaklarından dudaklarına kadar
Mutlu oldum sanırsın
Seversin sevildim sanarsin
Zıplarsın bir adım öteye