Bugün kazanmanın kıyısından döndüm
Az kalmıştı çok az
Az kalsın dünya benim için duracaktı
Az kalsın sonuna gelecektim gökyüzünün
Az kalsın ben ben olmaktan çıkacak
Sonsuzluğun sessizliğinde bir hiç olacaktım
Sular duruldu
Sessizlik çöktü limanlara
Yelken yürümez
Dalga vurmaz oldu kayalara
Gök yüzüldü kemiğinden
Saatlerce otursam
Alıp verdiğim nefesleri saysam
Tek tek
Duvardaki yalnızlığı sezsem
Düşünsem
Ne var ne yok
Bir kuş çırpıyor kanatlarını
Seni izlerken dağları unutmuşum
Yıldızların parildamasi gözümü alıyor
Seni izlerken gökyüzünü bulmuşum
Bilmiyom haberim yok
Bişeyler var
Dokunulmayan
Görülmeyen
Koklanılmayan
Hissedilmeyen
Bişeyler var arka sokaklarda
Daha çözemediğimiz meseleler var
Hala bir meçhulun içinde gizleniyor
Sanki etrafını sarmış sarmaşıklar
Böyle kibirden böyle nefretten
Böyle korkudan ulaşılamayan
Derin meseleler
Zorunda kalalım
Seni sevmek mecburiyetinde bırak beni
Seni özlemek isteyim , isteyivereyim
Sana sevdalar dolusu öpücükler
Bir dua gibi sevmek
Yaradana sığınarak
Sevgi nedir ki
İnsanı mantodan sıcak tutar
Aç bırakmaz susuz bırakmaz
Üstüne üstlük bı de mutlu eder
Sevgi nedir ki bı avuç tutarsızlıktan başka
Onu özel yapan ne ki
Uzun bi uykudayım
Gündüzler kadar güneşli
Geceler kadar serin
Küçük çocuklar kadar hevesli
Tatlı bir rüyanın içindeyim
Burası rüyalar alemi
Dünyanın ızdıraplarından sıyrılmış mutluluklar
Kefenin cebinin olduğu
Ama kimsenin ölmediği
Suç sayıldığı dünyalar
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!