Hayat bilinmezliklerle dolu
Yalan olmayan
Ama gerçek olamayacak kadar da sahte
Ey mavi göklerin sahibi
Varolan hakikat nerede
Doğru yolu arayan bu insancıklar
Kaderim
Uzaklarda arama vuslatı
Gel yakınlara bak biraz
Sen azcik cilvelisin
Bende utangaç
Çocuk
Tek başına göğüsleyemezsin bu dünyayı
Canın yanar
Taşıyamazsın
Tek başına kaçamazsın bu korkulardan
Dalar bakışların bir nareye
Bir aile
Bir sıcak yuva
Bir kucak sevgi
Büyütmeye yeter insanı hayatta
Hatıralar biriktirir insan
Kaldırıp başını dertlerine
Bir kadın sevsin beni
Elleri yıldız yıldız
Gözleri parlak parlak
Yanakları nardan düşme
Gülüşlerinde bir dünyayı sığdırsın içine
Ben olmayayım
Bir köşe başına oturursun
Geleni geçeni seyredersin sokak ortasındaki
Gelmeyecek olanlardan ziyade artık
Bir köşe başında sıkışıp kalmıştık
Bir köşe başına oturursun
Bir mavi gokyuzuydi ellerim
Büyüdükçe şafağın karanlığına döndü
Tutulduklarım kırıldi
Tuttuklarim parçalandı
Kapalı gökyüzü
Bir eskimiş bulutlar
Bir soba iki kahve
Yeni patlamış kestane var üstünde bir kaç tane
Geçer mi kırk yıl kahvenin hatırı
Sohbeti biter mi uzun yolların
Kahrı geçer mi dertli yılların
Anlarmış insan keşkelere sığınınca
Bir zaman yaklaşıyor
Kara bürünmüş dağların en tepesinden
Güneşten hızlı rüzgardan keskin
Bir zaman yaklaşıyor
Kimse anlamıyor
Ölüm el pençe dizili zamanın zincirlerinde
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!