Öfkenin rengi olmaz derler, yanılmışlar;
Senin bahanen üç isme sığınmış.
Biri baharı vaat etmiş sana, diğeri gökyüzünü,
Oysa senin ruhun çoktan kışa mahkûmmuş.
Mevsimler değişir sandın her ten dokunuşunda,
Oysa her durakta biraz daha eksildin.
Kırıldı dallarım, rüzgara sitem etmedim,
Yıkıldım da bir el uzansın diye beklemedim.
Avuçlarımda biriken kanı şifa bildim,
Kendi yaramı, kendi ellerimle diktim.
Gürültüsü bitti dünyanın, kapı eşiğinde bıraktım sesi,
Burada sadece toz zerrecikleri ve eski bir sessizlik nefesi.
Ne bekleyenim var, ne de bir yere yetişme telaşım,
"Kendi halim" dediğim bu kuytuda, kendimle arkadaşım.
Duvarlar dert ortağım, tavan ise bitmeyen bir gökyüzü,
Fırtınalar dindi, yorgun kanatlarımda ağır bir sızı,
Eski kırgınlıkların izi kalmış, solgun bir yüz yazısı.
Artık yükümü bırakıyorum, geçtiğim o dik yokuşta,
Bir vedadır bu; mutsuzluğa, o bitmek bilmeyen rüzgâra.
Artık bitti; içimde çırpınan o dev kuş öldü,
Yorgunluğum, sevdamdan daha büyük şimdi.
Bir kenti yıktım da sanki altında kaldım,
Sana giden yolların hepsi, uçurumda dindi.
Tozlu bir köşeye bıraktım gölgemi,
Sessizlikte yankılandı her bir düğüm.
Kendi ellerimle boğmuşum bendeki beni,
Mazeretim hep aynıydı: "Başkası üzülmesin..."
Gelmeyin üstüme" diyerek rol keserken,
Bana "nefes alayım" masalları anlatma;
Merak etme, senin o yapmacık dünyana,
O her şeyden bıkmış gibi yapan sahte yorgunluklarına,yeni bir dünya kurmuşsun arsızca neşeyle yüzünde bir zerre pişmanlık olmadan…
Merak etme, uzakta kaldı omuzlarına yük olduğum günler,
Biz aynı denizin farklı kıyılarında,
Birbirimize rüzgarla değen iki dalgayız.
Yollarımız hiç kesişmedi bu kalabalık dünyada,
Adını bile fısıldamadı kulaklarıma sokaklar,
Ama biliyorum; göğsümün en solundaki mühür, sana ait.
Kandilleri sönmüş bir sokağın ortasındayım,
İçimde dinmeyen, ince bir sızı.
Canım yanıyor, feryadım sessizliğe karışıyor,
Karanlık sarmış, göremiyorum gündüzü.
Biliyorum, zaman geçer ama izi kalır yaranın,
Külleri savrulur kalpte yanan o koca yangının.
Bir veda değil bu aslında, bitişidir bir yarının,
Eksik kalan cümlelerin, yarım kalmış bir rüyanın.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!