Bitli Sahne Şiiri - Özge Özgen

şiirin altından geçiyorum
üstünden de  çok geçmiştim

bel ki bilmezsin sen Hüseyin
derin imgeler uzun nehirlere benzer
gereksiz bir kırmızının  gelip
üstüme oturması gibi

suyu uyandırın
bu tavanlar hep küf
bu  yerler hep bataklık
gül bahçelerinde küstüm furyası derinleşiyor

karnım açıldı az önce
karnım  kapandı az sonra
ses, yağmurun sesi
geçmişime bir nokta daha

ispirto kokusu , sardunya kokusu  derken
galaksinin üzerinden geçiyorum
huyum suyum değişti  Hüseyin
yiyorsa alt kata inelim 
ve sen beni bu cihazdan çıkar

"eyy" derken burada;  üstsüz   bir ümlemde durmaktayım /
heyy   gözlerini  uykuya yamayan kâhya !
abdestin yoksa, uzanma suya
imge çok derin
anlayamazsın 

yemin ettim; yamalı cümlerin,
fildişi kirpilerin
yaşa dışı şiirlerin  tanrıçası olacağım

hem bak  bilumum seviyede
keneler uçuşuyor derimde
annemden  o son tokadı da yedim

yasasın  Filemenko
yaşasın kurt böceklerindeki bitli sahne
favorim sensin.