Bitli Meliha Şiiri - Yasemin Tanık

Sokaklarda bir bitli Meliha
Çantasında bayat ekmeği
Okulda alay ederlerdi
Bitli Meliha’nın yedi kardeşi
Simsiyah saçlarında kurdele
Çorapları dikişli
Ayakkabıları yamalı
Hiçbir şeyden utanmazdı
Bitinden utandığı kadar
Aldı büyük makası eline
O upuzun simsiyah saçlarını kesti
Meliha bitlerinden kurtuldu
Alay edemezdi artık hiç kimse
Yamalarından kurtulamasa bile
Sidikli Şakir’in kalmıştı köyde adı
Ya kalır mıydı bitli Meliha diye adı
Saçları yoktu artık…
Yine kesecekti çıksa saçlarını
Bitli Meliha diye kalmasın adı
Yüzüne baktı, gözünde damla
Alay etmesinler diye
Upuzun saçları artık olmayacaktı
Yıllar geçti Meliha anne oldu
Yine adı bitli Meliha’ydı
Bitli Meliha’nın upuzun simsiyah saçları vardı
Bunu bilen pek olmadı
Kısacık saçları çemberinden çıkıyordu
Meliha’nın adı “bitli” olarak kaldı
Kesse bile o simsiyah saçlarını
Adı bitli kaldı