Ve Yokluğun Şiiri - Yasemin Tanık Kaya

Yasemin Tanık Kaya
4

ŞİİR


0

TAKİPÇİ

Ve Yokluğun


Sen gittiğinde gökyüzünün kucağında eridi zaman
Bardaktan boşalırcasına yağdı hüzün,
Sonra seni hatırladım, ışığı sönmüş ruhumda,
Bir yıldız çaldım geceden,
Anıların şekerini kattım karıştırdım ruhuma,
Nafile, ışığı kırık tüneldeydim bir kere,
Kırkıkindi yağmurları gibi sürdü huzur,
Saatimin ibresi mahkumdu çünkü sana,
Baharlarım, bulutlardı bundan sonra,
Yalnızlığın raksı ile birlikte;
Kafiyeli uykular külleniyordu bakışlarında,
Avucumda geçmişin tesbihini çektim ve
senli cümlelerin tezgahını bir temenni ile dokudum.
Alev giymiş bir kasede günlerimin cenazesi idi yokluğun,
Ve yokluğunun satırları nefes çizgilerimin son harfiydi,
işte buydu sensizliğin tarifi.

Yasemin Tanık Kaya
Kayıt Tarihi : 10.10.2019 14:53:00
Şiiri Değerlendir
Hikayesi:


...

Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!