Döndü Dülger Şiirleri - Şair Döndü Dülger

ÇOKTAN ALIŞTIM
Mutluluğu dönüşü olmayan yollara uğurlayıp,
Umudu gözlerden kaybolana kadar seyre dalalı,
Hayalleri allı duvaklı başka gönüllere bırakıp,
Duyguları hasat edip gönlü susturalı,
Yalnızlığın firkatiyle yaşamaya,

DALGINLIĞIMA VERİN!
Bugünlerde dalgınım bir hayli.
Sanki bütün yüzler silinmiş etrafımda.
Boşluk heryer ne ses var ne de bir seda.
Yürüyorum ama ne görüyor nede duyuyorum.
Tepkisiz kalmak zor değilmiş aslında.

Gönül nedir bu gamı derdi bitmez bilişin,
Kederin üstüne kederi yüklenişin,
Bitmedi umudu dört gözle bekleyişin.
Mutlu olarak veda eden var mı üç günlük dünyaya,
Yakışır mı hiç Ademoğlu 'na,
Dar_ı mihnette saadeti ebedî yaşarım sanmaya

Bunca bekleyişe,
Bunca özleyişe,
Bunca yorgunluğa...
Değmedi.

Geceyi sabaha bağlayan kederime,

Ne de olsa dem tutmak benim işim.
Bilmem öyle bağırıp çağırmak,
Bilmem öfkeyi feryadla sunmak,
Bilmem kin güdüp misilleme yapmak.
Sarılırım yalnızlığıma,
Bir secde de açarım ellerimi,

DERLER Mİ?
Günün birinde çocuklarım derler mi?
Annem bizi dünyası bildi.
Hayatı bizden ibaret kabul etti.
Hiçbir lüksü yoktu,
Geleceğe dair bir hevesi de.

Zaman eksiltemedi bende ki deruni aşkını,
Beklenilen sen olunca duymadı gönül hasretin narasını.
Gönlüm hâlâ ilk gün ki gibi delicesine sana vurgun,
Tufan estirerek girdiğin bu yürek hâlâ sana meftun,
O kervan geçmez gönülde hâlâ tek konaklayan sensin.
Sevmekten vazgeçmeyen ruhum hâlâ sana amade.

Naftalin kokulu gönülleri dumana boğdunuz.
Bire yüz veren merhametimizi soydunuz,
Çocuk masumiyetinde ki gülüşlerimize pusu kurdunuz,
Bu deruni bakışlarımızın mimarı sizsiniz siz!
Sizin mangalda kül bırakmayan ahkamınız batsın.
Özümüzü, sözümüzü, en içten duygumuzu yalanlarınızla susturdunuz,

DİLHUN SEVDAM...
Bilmiyordum bu kadar bağlandığımı.
Sensizliği bir mum zannederken,
Bilmiyordum yanardağı harladığımı.
Ne çok alışmışım sana.
Ne çok gözlerinde asılı kalmış bakışlarım.

Dilsizdir benim acılarım,
Ne sese dönüşür ne de suskunluğuyla barışır
Geceler boyu büyür içimde,
Sustukça daha da çoğalır, daha da ağırlaşırım.

Bazen gözlerimden dökülür hüzün,