Döndü Dülger Şiirleri - Şair Döndü Dülger

BU DEFA ŞAŞIRT BENİ
Yaz bitti çoktan kış dayandı kapıya sevdiğim.
Soğuk iliklerime kadar işler oldu.
Bilirsin ellerim hiç ısınmaz.
Sensizlikte bu kışta kıyamette hiç dayanılmaz.
Bu kış bari beni sensizliğin ayazında bırakma,

BU DEFA YENİLDİM
Düşünüyorum da hayatta ki rolüm hep zor olanı yaşamakmış.
Gücünü hep muhafaza edip, mücadele zırhını hep takınmakmış.
Kırılanı toparlamak, yarayı sarmak, yorgunluğu bile,
Hakkım yok sayarak hafızamdan kazımakmış.
Düşünüyorum da benim hayatımda su akıp yolunu hiç bulmadı.

BU DÜZENDE BOĞULUYORUZ....
Bir an kalamayacak kadar bitap düştü inandığımız ne varsa.
Şehrin kasvetinden, mazlumun iniltisinden,
Zalimin ensemizde hissettiğimiz nefesinden,
Boğuluyoruz artık.
Ziyan ettiler gün yüzü görmemiş heveslerimizi,

Defalarca inanmayı yeğleyen bir kalbin,
En büyük kaybıdır güven.
Yenilgiyi kabullenmiş, yalnızlığı özümsemişse bir insan,
Güveni lugatından silmiş demektir.
Hazanın fırtınası, sonu nasıl olur korkusu düştüyse yüreğe,
Kalbini hiçliğe mahkum etmeyi,

Rotası hüzün bir günü daha sensizlikle harmanlamışken,
Hasret ateşi bütün isyankârlığıyla,
Geceye damga vurmaya hazırlanıyorken,
İçimde ki dolunay bütün kozlarını
Bir bir önüme koymaya ant içmişken,
Sensizliğin kahrına mı yanayım?

Vedalar önce gözde başlar, öze düşer,
Son kez hüzünlü gözlerime aşkla bak da öyle git.
Nasıl olsa sözü küstürüp ıslak imzalar dizdireceksin sayfalara,
Gitmeden bir saniyeye bir ömür sığdır da öyle git.

Kırk yıl geçse de buz kesecek gönül haneme

CANIMI AL DA ÖYLE GİT...
Yol ayrımına geldik sevdiğim,
Arkana hiç bakmadan git,
Ayrılığın kasveti çöktü yüreğime,
Tek bir kelime etmeden, yak benden ne kaldıysa öyle git.

CAN PINARIM
Hani ansızın geldin ya mahzende ki gönül kapıma,
Hani dokundun ya gönlümün kaybolmuş duygularına,
Hani duydun çocuksu fısıltılarımı, el uzattın ya yorgun yıllarıma,
Şimdi nasıl yok sayayım, kulağımı kapatayım gönül hazinem çağrına.

Çay mı içeceksin o zaman çok bekletmeyeceksin.
Damağında kekremsi bir tat bırakmadan,
Bir nefeste değil, yudum yudum sindirecek,
Sıcaklığı içini saracak, öyle çayın hakkını vereceksin.

Uyandın mı yeni bir güne,

ÇIĞLIK UTANIR...
Öyle büyük yükleri var ki umut kuşlarımın
Ağırlığı kanatlarına oturur, nefes aldırmaz.
Her kanat çırpışı çeker dibe doğru
Uçmayı bırak, bir milim ayağa kaldırmaz.