Döndü Dülger Şiirleri - Şair Döndü Dülger

Görüşürüz dediğin günden bu güne yıllar geçti.
Ne göresin geldi, ne de bir selamın zuhur etti.
Sen her defasında geleceğin ümidini eksen de toprağıma,
Ne sevdamızın yeşile bürünecek kudreti,
Ne de bende ona ev sahipliği yapacak feraset kaldı.
Bekle dediğinden beri yollarına dualar serptimde,

FİLM SAHNESİ...
Kendinle başbaşa kalınca,
Çıkarsın gönlün içinde yolculuğa.
Eğer ki uğradığın sokaktan,
Kahkahalar yükseliyorsa gezinirsin etrafında.
Çocukluğunun geçtiği yolda yine için kıpır kıpır olur,

GAMZELİ HÜZNÜM
Yitirilmiş yılların, acının hükmettiği bir hayatın müdavimiyim.
İçinde ki heyecanını tek tek eksiltmiş kayıp bir kent,
Nefesi kesilmiş, hisleri sökülmüş, bir kimliğim.
Duygusu yok olmuş bir çakıl taşı,
Yaşımdan yorgun, yaşamdan uzak bir yerdeyim.

GECE İLE GÜNDÜZ GİBİYDİK BİZ,
Ne gerek vardı bunca acıya?
Dokunmaktan öteydi bizim sevgimiz.
Böyle bir son mu yazılmalıydı?
İkiyken bir atar olmuştu yüreklerimiz.

Beynin de dönen sorular susmadığında,
Bir de ona solunda ki amansız ağrı katıldığında anlıyorsun,
Çaresizliğin başka bir şey olduğunu.
Hele bir de gönül sesi var ki seni yerden yere vuran,
İşte o an nefes dâhi alamıyorsun.
Kalbinde bir bıçak, dilinde dökülmeyen binbir ahh!

GECEYE SELÂM
En koyu sohbetleri saklarsın geceye,
Bir fincan kahveyle dalarsın sır dolu saatlere,
Arka arkaya dökersin içini,bir nida gönderir,
Sıralarsın yürekte saklı efkarını, feleğin sillesine.
Bazen bir sitem ekler,

Bir rüzgâra geç kaldın mı,
Esen bir söze,
Uzatılan bir ele.
Hayat, göz kırpmaz, sil baştan demez,
Geçti mi o an, bir daha dönmez;
Adı pişmanlık olur, istesen de ikinci bir şans daha vermez.

Diyorum bitti, geçti gitti.
Yoruldun, kırıldın, dağıldın, parça parça oldun,
Gözünden yaş gönlünden hüzün eksik olmadı.
Bir serçe gibi dört duvar arasında titredin saklandın,
Sesin bile çıkmadı.
Diyorum şimdi unut dünlere dair ne varsa,

GELDE GÖR!...
Bu defa sen kapımı çalsan,
Gör hasret kalınan nasıl karşılanırmış.
Bu defa sen kumruları kıskandırsan,
Bak olmazlar nasıl diz çöker, sevgili nasıl ağırlanırmış.
Söyle kaç baharın üstüne karlar yağacak,

GEL DE YÜZÜM GÜLSÜN DİYORSUN
Kanadım kırık, dilim mühürlü,
Ses ver yüreğim şen olsun diyosun
Yaralarım ağır, sancılarım köklü
Gelde yüzüm gülsün diyosun.
Ben gülmeyi çoktan unuttum bilmiyorsun.