Döndü Dülger Şiirleri - Şair Döndü Dülger

Ne zaman griye dönüşürse gökyüzün,
Kendi içinin rengini de kaybedersin zamanla.
Sadece bulutlar değil,
Umutlar da ağırlaşır omuzlarında.

Güneşin sıcaklığı değmez olur tenine,

İnsan yaşadıklarını kabullenip koysa da bir tarafa,
Yalnızlığa mahkum ettiği en güzel yılları,
Emekleriyle suladığı kurumuş dalları,
Yüreğine biriktirdiği hasarlı umutları ağlatır özünü.

İnsan olacağı varmış oldu demeyi öğrenir de,

Ah benim sessiz sevdam.
Ahh benim dile yasak, gönle ferman nidam.
Ahh benim eksilmeyen,katmerli yaram,
Harf harf, hece hece
Yazmakla bitiremediğim mısram,
Ahh benim pür telaş beklenenim,

Ahh benim sessiz sevdam.
Ahh benim dile yasak, gönle ferman nidam.
Ahh benim eksilmeyen,katmerli yaram,
Harf harf, hece hece
Yazmakla bitiremediğim mısram,
Ahh benim pür telaş beklenenim,

AHH! BENİM YETİM KALBİM...
Ve ben!
Gökyüzünün gri bulutlarla kuşanmış tarafıyım,
Ve ben!
Göğsünde kuş sürüleri barındıran gölge bir vatanım.
Ve ben!

Ahhh be zaman!
An gelir gözümüz yollarda kalır yetmezsin,
An gelir saatler geçse diye gözüne bakarız bitmezsin.
Ahhh be zaman!
Hem zemheride sıcacık bir yarsın,
Hem yaz gününde kışı yaşatansın.

Sevgisiz bir yürekse taşıdığın,
Ahireti bekleme cehennem senin damarlarında.
Merhameti koydunsa en uzağına,
Mutlu olsan ne,
Bütün imkanları elinde tutsan ne fayda.
Birinin derdiyle dertlenmediysen,

Adını sen koy sevgili..

Kabul olmamış bir dua mısın?
İçime düşen en ağır suskunluk mu?

Yoksa Bir iz misin avuçlarımda kalan..

AKŞAMIN HÜZNÜ
Duyuldu yine akşamın hüzün namesi,
Bir gün daha sarı saçlarını kızıla boyadı.
Kara bir bulut çöktü güneşin ziyasına,
Kasveti serdi belki dediğimiz umutların üzerine.
Bitmeyecek sandığımız telaşın yerini alacakaranlık devraldı.

ALIN YAZISI
Gönül yazınla, alın yazın bir türlü buluşmadıysa.
Bir fanus içinde yaşamaya mecbur kalırsın.
Zoraki nefes aldığının bile farkına varmaz,
Hayatı bu kadarla sınırladırırsın.
Nefes almakla yetindiğin bir yaşamda,