Döndü Dülger Şiirleri - Şair Döndü Dülger

Zor olmadı desem yalan olur.
Hemde çok zor oldu.
Alışkanlık değildi ki kolayca vazgeçtim desem,
Sevgi yok değildi ki bir anda unuttum diye söylesem.
Gönlüme çöreklenip oturan bir sevdaydı yaşadığımız,
Hem de her geçen gün büyüdükçe büyüyen.

Öyle zorlu geçti ki yıllar,
Hüzünle yoğurdu, gözyaşıyla uyuttu,
Un ufak etti beni.
Bir gölgede dinlenemeden, bir ohh diyemeden,
Hicran gömleğini giydirdi,
Kahır denizinde boğdu beni.

Öyle zorlu geçti ki yıllar,
Hüzünle yoğurdu, gözyaşıyla uyuttu,
Un ufak etti beni.
Bir gölgede dinlenemeden, bir ohh diyemeden,
Hicran gömleğini giydirdi,
Kahır denizinde boğdu beni.

ABESLE İŞTİGAL CÜMLELER...
Bazen bir kelime öyle ağır gelir ki insana,
İçinde bir anda depremler oluşur.
Geçmişin izleri tek tek canlanır, can alır,
Unuttum dediği ne varsa çıkar karanlığından,
Sorgu sual sehbası kurulur.

Kadın bir damla yağmurdu.
Toprağa düştüğünde bereket,
Gönle düştüğünde bahar olurdu.
Ardı sıra getirdiği yedi renkle,
Dünyayı süsler, gülüşünden cennete köprüler kurulurdu.
Bir zerresi hayatına ab_ı kevser,

Ben sessizliğin içinde ki mağlup bir çığlık.
Kalbin feryadına sağır aşkı pinhanım.
Ben bastırılmış efkarın kısık sesi,
Yazgısına boyun eğmiş, suskunluğun şahıyım.

Ben nice zaferlerin içinde tutsak bir savaşçı,

Birgün herşeyinle mazide yerini alacaksın.
Unutulacaksın yavaş yavaş.
Önce sesin silinecek kulaklardan,
Sonra bakışların netliğini kaybedecek hafızalarda.
El ayak çekilecek üzerinden,
Zamanla yokluğuna alışılacak.

ACI MİRAS
Sönmeyecek bir ateş senden bana miras kaldı,
Dumanı tütmeyecek, kimseler görmeyecek.
Bir ben yanacağım, bir ben küllerimi saklayacağım,
Vazgeçtim diyerek gönlü susturacak,
Seni hiç sevmedi diye ateşine odun atacağım.

Acı çökünce yüreğe dil susar.
Gözden akan yaş gösterir hüznünü de,
Yürek ağlayınca ne sesi çıkar,
Ne de bir damla yaş akar.
Yüreğin yasını, dinmeyen ağıdını,
Ancak aynı acının vurgunundan geçmiş,

Acıyı hüznü ten gibi giyinmiş,
Kimliği gibi taşıyan kaderin önünde savrulanlar,
Gönlün yankısına kulağını kapayan,
Ruhunu candan kazıya kazıya ayıranlar,
Lal olup,yutkuna yutkuna iyileşirler.
İyileşmekten dediğimiz şeyse,