Gözlerimin buğusu dağılmıyor madem,
Niçin ışık taşıyor zamana aydınlık?
Ansızın aramıza serilen yalnızlık,
Derin bir sessizlikle yaklaşan matem.
İlmek ilmek işliyorken zamanın çarkı,
Ve çarpıyorken çaresiz yüreğim dilhun!
Hasretle ram olan bedenim artık yorgun,
Sayha sayha eriyorken zamanın çarkı.
Varsın çiçeklenmesin bu taze tomurcuk,
Var olan ömür mutlak baharı görecek.
Yine eski neşesiyle geri gelecek,
Tertemiz dünyasıyla içimdeki çocuk.
Kayıt Tarihi : 25.06.2026 14:56:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!