Yazgısından habersiz alınlarımız,
Niçin ulaşmıyor rıhtıma yelkenli?
Ve niçin çıma, dingin ve düşünceli?
Bir türlü kesişemeyen yollarımız.
Sessizce demir attığımız iskele,
Ilık ılık içimize dolan veda.
Hep ayrılığa gebe olan elveda,
Günbegün yalnızlaştığımız güverte.
Üzerinde güneşin battığı deniz,
Masmavi sonsuzluğu sahil boyunca,
Dinmeyen fırtınası, ruhu sarınca,
Niçin, bir kor gibi yanmaktaydı geniz?
Kayıt Tarihi : 25.06.2026 14:57:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!