Çıma Şiiri - Ömer Koç 4

Yazgısından habersiz alınlarımız,
Niçin ulaşmıyor rıhtıma yelkenli?
Ve niçin çıma, dingin ve düşünceli?
Bir türlü kesişemeyen yollarımız.

Sessizce demir attığımız iskele,
Ilık ılık içimize dolan veda.
Hep ayrılığa gebe olan elveda,
Günbegün yalnızlaştığımız güverte.

Üzerinde güneşin battığı deniz,
Masmavi sonsuzluğu sahil boyunca,
Dinmeyen fırtınası, ruhu sarınca,
Niçin, bir kor gibi yanmaktaydı geniz?