Ebabil Şiiri - Ömer Koç 4

Tahammülfersa bir ızdıraptan amil,
Küçücük yüreği çırpınır dururdu,
Vecd ile umutlar kıyıya vururdu,
Hicranıyla uçuşmaktayken ebabil.

Ve sesler süzülürdü gün ağarırken,
Mütemadiyen dağın eteklerinde,
Taptaze bir sabahın tüm renklerinde,
Çocukluk günlerimiz bizi beklerken.

Ve günahkar ruhlarımızda hülasa,
Ölüm kadar payidar bir uyku hali,
Ah! bir haykırışla söylenen ilahi,
Günahlar... yüce dağlar kadar devasa!