Eksibe Şiiri - Ömer Koç 4

Düzüldü kervanlar uzayan çölde,
İçimde bir türlü varamayan yolcu,
Kapladı apansız yolları eksibe,
İlkgüz karanlığında kaybolan kuyu.

Var olmayan ışığında gecenin,
Düzüldü bitmeyen hasretler çölde,
Hükmü sürüyorken seyrüseferin,
Umutsuz gözleri uykulardan azade.

Düzüldü uzayan gölgeler çölde,
Çaresiz Yusuf’u saklayan kuyu,
Yusuf’un gömleği, Yakup’un elinde,
Çekildi zulmetle akmayan suyu.