Yaş yirmi dedi her yükü çektik
Hayat buysa üstü kalsın usta
Yare göz açtık körkütük sevdik
Hayat buysa üstü kalsın usta
Gül güneşe aşık olduğu gün
Aşk sancısı üzerine giyer yün
Göğe serilmiş mavi üşümüş
Gözümde ne çok kişi düşmüş
Sokaklar tanır üşüyen çocukları...
Her sokak başlarında
Titrek bir sokak lambası var
Bir de üşüyen sokak çocukları var
Kimsesizliğin kollarına düşmüşler;
İtilmişler
Üşüyorum anne
Ne zaman
Bir sokak çocuğu görsem
Sobanın yanına yaklaşıp
Isınmaktan utanıyorum
Elim, kolum ve kanadım kırıldı
Hayatla bağım koptu
Karanlık tek bir güne mahkûm edildim
Gün artık hiç aydınlanmayacak
üşuyorum
annemin sevgisini örtün üstüme
bir daha üşümem ben
korkuyorum
annemin gölgesi yeter
Açın pencerenizi sonuna kadar
Soluklansın, ruhunuzu sarsın bahar
Gelincik bahçelerinde çiçekler al al
Sevdasıyla gözümde tüter o yar
Umudumu senin olduğun
Yere gizledim
Gelmesende,özlemesende
Yarınında beni istemesende
Umutla bekledim seni...
Ayrılıklara/terk edişlere kalkan
Kadeh sarhoşluğuna benzer gerçeklerin acısı
Öyle ki, acıdan baygın düşersin ama ölmezsin
Siz beni enkaz altında bırakmakla öylesine meşguldünüz ki
Dostun başı dertte olunca;
sırasını almadığın sürece; bu çark böyle döner.
sen kendi babana gövenmediğin sürece;
bu çark böyle döner.
kendi kuyunu senin dostun kazıdığı sürece;
bu çark böyle döner.




-
Halil Doğan
Tüm YorumlarKalemine yüreğine sağlık...