Derya Avşar Şiirleri - Şair Derya Avşar

DELAL

Duymişam ki delal, duymişam ki yad ellere gelin olmişsan
Daha duqünün ertesi sabaxinda koca dayaği yemişsan
Dokunmaxa kıyamadıxım saçlarini yoldurmişsan
"Tu delaliya ser wi dilenminbuyi hesretaminbuyi!"

DELALIM
Adara bîst û yekê gülan baharı müjdeliyor
İçimizde harlanan Kawa ateşi büyüyor
Yüreğimize nakşeden
Renklerin çoşkusu yükseliyor
Bir elin elimde, bir elinde

Deniz Gezmiş
Her yer derya her yer deniz olmuş
İdam sehpasına tebessüm etmiş
Bedenini teslim etmiş
Onurunu kaybetmemiş
Yüreği iki dudak arasında ezilmiş

Bir güz yağmuru altında ıslandım
Ne bahara küstüm ne de hazana
Ah! güzel günler var diye aldandım
Boyun eğdim doğarken dert yazana

Ewâr hat bebext nehat
Peşt çawê min naçû welat
Hevî mezîn dil da xwe hat
Rabîn dest bîdin gowênde

Belki de hayata kafa tutmak
devrim yapmaktır
Insanlar ile uğraşmak
ucuz iştir usta
Yalnızlık

Gava tu cûyî jî vî dılî da
Hewes nema dî ve dınê da
Kulan xwe berda nava dîl da
Dê were lê de were lê way

Ber çavên min dînê reş e

Denizler sessiz
İmgeler derin bir kuyu kazar
Ve şiirler gözyaşı döker…

Gökyüzü karanlığa serilir
Denizler sessiz bir fırtına koparır

Faşist hamuruyla yoğrulmuş zalim
Din-iman der insana eder zulüm
Çocuklara tepside sunar ölüm
Arka perde de türlü türlü çevirir oyun
Utancın yüz karasıdır cahil

Roman yazılan aşk-ı destan
Açar, sayfa sayfa okurum
Yürekte saklı durur sevda
Derde deva diye dokurum

Ayrı düşmüş sevgililere