Derya Avşar Şiirleri - Şair Derya Avşar

Bir yudum sevgi/ umudumdu
Yâr benden gitti/ canım yandı
Bir gülüş bir öpüş/ can suyumdu
Yâr benden gitti/ canım yandı

Gidenler dönmez/ kalan ağlar

ıslak gözlerim
çaldığın bir ıslık kadar
değer görmedi
vuslata çeyrek kala

Onu nasıl anlatır ki insan
Onu anlatmak değil
Yaşamak gerek yaşamak
Göğün göğsünden
Yağmurları sökmek

Güvenin yerini çıkarlar,
Başın yerini ayaklar,
Düzenin yerini kaoslar,
Barışın yerini savaşlar,
Hakın yerini haksızlıklar

Biliyor musun?
Sen, seni seveni bile öldürürsün;
Çünkü terazinin ölçüsü'nde haksızlık var!
Çünkü sen kolay, çok kolay vaz geçiyorsun.
Ölçüp biçiyorsun, yargısız infaz yapıyorsun.
Sana verilen, değerin, kıymetini bilmiyorsun.

Zindanlar ağır gelir çocuklara efendiler
Duvarlar yıkılır çocukların çığlık sesine
Saç tellerin dağılmış yüzüne güzel kadın
Öfken bin parçaya bölünmüş göğsümde kahrın
Alabildiğine gururlu siluetin gözümde durur

Çık gel baba, çık gel!
Bu mahşeri kalabalığı yırt gel…
Zamanı değil, zamansız bu gidişin.
Gülü dikenine sar gel.
Karanlığı sil gel…

İnsanlığın bir nüshası kalsa bari
Gelecekte çocukları kim koruyacak?
Aklımdan saçmalıklar geçiyor,
Deli deli…
Toplasam çocukları içirsem ölüm iksirini

Can yarim
Yorgun ve suskun geçti seneler
Bunca zaman dizelere imge
Satırlara cümle
Sevgi oldum bazen yüreklere
Silmeye çalıştım öfkeyi, kini, nefreti

Aldı gitti ne var ne yok
Kalbime sapladı bir ok
Aşkın acısı ne çok
Arıyorum çaresi yok

Henüz taze içimde kanar yarası