Zaman, vurdu kırbacını
Ömür morluklar içinde
Geçmiş saklar anılarını
Gelecek sancılar içinde
Gecenin bitmez sessizliği doğdu üzerime
Hayat sabahı olmayan bir esaret sanki
Kendimden geçiyorum, geçmiyor zaman
Sevdanın koynundan kovulmuşum al içeri
Göğe yükseliyor kuşlar
Özgürce uçar salıncak
Dizimde derin yaralar
Göğe sal beni salıncak
Şairleri küstürmeyin
Şiirleri kanatmayın
Onlar ki, bir toplumun dili
Duyguları
Hisleri
Kurşungeçirmez elleri
Oy!
Sevmişim seni kewok
Bir yanım dicle
Bir yanım zilan
Yani başımda durur
Kalleş bir kurşun
Çocuklar sakın saklanmayın
Saklambaç oyununu oynamayın
elma dersem de çıkın
armut dersem de çıkın
kaybolmanıza kimsenin tahammülü kalmadı
Ressamlar küçük tabut resmi çizemez
"Şair hırkalı çocuk" dediler adına
Şiir yüklü/al yanaklı doğdu tüm çocuklar
Ne güzel bir ünvan, yüreklerde mihman olmak
Çoğalmak/ezelden ebede yol almak
Geçtiği yollara şiirler dökmek
Ne kadar da sahtesiniz,
Yüreklerlerinize ilk dokunanları,
Bir pula satmayı nasıl başarıyorsunuz?
Mideme kramplar düşürenler,
Şimdi başka avlar peşindeler...
Zaman geçiyor;
Gözlerinin rengi grileşiyor
Umutlar uzaklaşıyor.
Biliyorum sevgili,
Sen beni unutuyorsun!
Oysa ne içtenlikle
Sen Bilmiyorsun
Ben;
Ne zaman düşüne gözlerimi kapatsam,
Yokluğunun cehennemine düşüyorum.
Hasretin bağrımı bir bıçak gibi deşiyor...




-
Halil Doğan
Tüm YorumlarKalemine yüreğine sağlık...