Derya Avşar Şiirleri - Şair Derya Avşar

Çocukların kahkaha sesleri
Öyle bir çoğalır ki
Arş-ı alayı inletir
Yüzlerindeki tebessümde
Gökkuşağı açar göğün göğsünde
Çiçekler başkaldırır

Toprağın koynunda emek büyür
Bir kıvılcımla tüm orman yanar
Kelebek kısacık yaşar ölür
Doğaya dokunma topraklar kanar

BİR SERÇE

Bir serçe ağzında üşüyor yalnızlığım;
Derin bir boşluğun kollarında uyur düşlerim.
Düştüğüm yerden koşar adım giderim.
Güllerin dikenlerini tenimde dererim.

BİR SORGU

Bir sorgu başlar insanın insanda;
Ben kimim, kimden geldim?
Haktan bir tek hakikati bilirim...
Ölmek için mi yaşıyoruz

Bir parça yürek deyip geçme;
orada anam var, babam var,
kardeşim var, çocuğum var...

Bir parça yürek deyip geçme;
orada ilim var, bilim var, inanç var,

BİR PIRILTIDIR

Bir pırıltıdır; dilde söz, özde köz.
Doğrudan şaşmaz karanlıkları yaran,
Tökezlemez doğruya yol alan.
Aldatmaz gerçek sevdaya bağlı kalan.

Bir Şairin yalnızlığına Düşüyorum

Şairler yalnızdır bilirim, bilirim şiirler örter üstüne
İlham barındırır, yüreğinin renkli odalarında
Aforizmalar yırtar, felsefeyi büyütür avuçlarında
Derin kâfiyeler içer, uyak uyum içinde

Buğulu bir pencere önünde
Gözlerim dalmış çok ötelere
Kuşların cıvıltılı senfonisi
İlişti kulaklarıma derinden
Yaklaşıp seyrine dalıyorum
Minik serçelerin ötüşlerine

Zengin tok uyudu yoksul aç kaldı
Faşizm büyüdü işçi küçüldü
Hırsız fakirin ekmeğini çaldı
1 Mayıs emekçinin ekmek günü

Sen bir nefes bile öteye gitme
Yüreğim daralır soluk alamam
Sen her an yanı başımda kal
Sevdan sarsın tüm benliğimi