Derya Avşar Şiirleri - Şair Derya Avşar

Dostluğuna dünyayı değişmediğim kamil
Kuyuya düşmüş bir çocuk ellerin zembil
İnsanlıktan nasip almış tek sen sevil
İnsanlık uğruna bir değil, bin bir yıl devir

Yüz çevirmiş karanlığa insanlık

Bahar sonsuz/ degil sevdam
Aman vermez/ ölüm gelir
Yaşam sonsuz/ degil sevdam
Aman vermez/ ölüm gelir

Ölüm ve yaşam
İçimde bir boşluk bir uğultu var.
Karanlıkta tek ben varım sanki…
Tüm çaresizlik ve sessizlik,
Bana sunulmuşçasına haykırıyordu.

üşüyorum
yön verdiğim her şey
yol verdi bana

her nefes

ÖMRÜM

Gül yüzlü masum bebeğim...
Yüreğine konan bir kelebeğim.
Bir nefeslik ömre değenim!
Yüzünü dönsen yine severim!

Üşüyorum !
Kıştan değil bahardan
Bahardan değil
Yalnızlıktan
Hazan yaprakları döküldü üstüme
Hüzün vurdu yüzüme

Aç gönül sarayını aç sevgilim
Nevroz ateşiyle yandı yüreğim
Üzerinden bin yıl geçse yine seni severim
Kawa'nın dövdüğü demir ile güçlenirim
Baharın renklerinde sana gelirim
Evînamın, her dilden seni severim

Cemreler düşüyor toprağa, suya
Baharı müjdeler nevroz çiçeği
Bizden bin selam olsun kurda, kuşa
Baharı müjdeler nevroz çiçeği

Halaya tutuşur yaşlısı, genci

Mevsimler gelir de geçer
Yüreğim al bir gül seçer
Ömür boyu onu sever
Dünyamız barışa dursun

Nevroz ateşi harlanır

Yoruldum dost görünen sahtekarlardan
Yüze gülüp arkada kuyu kazanlardan
Kendi gülüp de beni ağlatanlardan
Ne yaptıysam yolum çıktı hayına'2

Dost diye sarılmışım çıngıraklı yılana