Derya Avşar Şiirleri - Şair Derya Avşar

Gözü çirkin bakan güzel görmez
Kalbi güzel olan çirkin bakmaz
Aşka gönül veren ferman yazmaz
Açmayın benim derindir yaram

Balaban bakışlı çocuklar gülünce
bir gamzelik rüzgar esince
kulaç atan umutlar büyütünce
barış olur, sevgi ile çoğalırız özgürce

ÇOCUKLARIN GÖZLERİ NEDEN HÜZÜNLÜ ?

"Bugün bayram erken kalkın çocuklar..."
Erken kalkalım da, nereye çıkalım?
Beton yığınları arasında kaybolduk efendiler, kaybolduk...

Çocukluğuma dair

Ne zaman yağmur damlaları cama vursa;
Köyüme, çocukluğuma dair güzel anılar gelir aklıma!
Toprak evimizin damından çiseleyen yağmurun sesi;
İçime tarifsiz, derin bir huzur bırakırdı.

Yarım bırakılan bir gülüşün ardında büyüdüm
Çoştum çoştum umudun yolunu erişemedim
Elzem düşlerin doruklarına çiçekler düzdüm
Koştum koştum çocukluğuma yetişemedim

Baygın, kırılgan bakışların hüznüne karıştım

Çocukluğumun sesi

Çocukluğumun sesi yankılanıyor uzaklarda.
Hep ipini kaçırdığım uçurtmamın ardından baktım.
Uzanamadığım göğün maviliklerine daldım saatlerce...
Bazen de omuzlarımda biriken yükün altında ezildim.

Çocuklar öldürüldü, katledildi
Bizler sessiz, seyirci kaldık.
Tutun ki bayramı bayram tadında yaşadık…
Ve ya çocuk gülüşlerini örten bir kahkahayla bayramı kutladık.
Peki, masum çocuk cesetlerin üstüne basıp nasıl geçeceksiniz?
Onların ellerinden şekerleri alınmadı, canları alındı…

Beni sevginle öldürüyorsun
Sevgimi nefretmi sende ki; bilmiyorsun
Teraziye koyup aşkımı tartıyorsun
Sevgime değer biçilmez bilmiyorsun

Her resme yüzünü çizdim

Kalemim susmuş ağlıyor
Bir Müslüman şehrinde kan akıyor
Ölen çocukları yazmak
Hiç içimden gelmiyor
Fosfor bombasıyla Filistin yanıyor
Ölen çocuklar gözümde duruyor

Çocukların üşümediği bir dünya mümkün, yeterki kimse kimseden çalmasın.

Acımasızlığı mahsumiyetin üzerine giydirmek, hiç şık duran bir elbise değildir.

Siz büyükler, neden tüm yoksullukları çocukların omuzlarına yukluyorsunuz?