Yazlar siler mi bu ayazı?
Siyah giyer mi hiç beyazı?
İki yarım bir tam eder mi?
Dünya dursa yaşam biter mi?
DİNLE BENİ KADIN/ADAM
Son defa dinle beni adam
Bana geldiğin o ilk günü
Yalansız, çırılçıplak düşün...
Düşün ki pişmanlıkların
Ciğerim yanıyor / ateşi harlı
Kalem kara yazdı / silinmez yazım
Lâl oldu dillerim / mühürlü kaldı
Yaram kabuk tutmaz / dinmez ah sızım
Doğan Gün
Kentin ışıkları söndüğü vakit
Canlanır içimdeki sessiz çığlık
Parmak uçlarıyla dokunurum rüzgâra
Yıldızları avuçlarım göğün koynunda
Doğduğun zaman
Yaşam maviye boyandı
Sen doğduğun zaman çocuk
Gökler, denizler uyandı
Sen doğduğun zaman çocuk
Doğum Günü
Bugün bir Ocak.
Yani doğduğum gün!
Yani bütün kadersizlerin doğduğu o gün.
Doğum günüm
Bugün benim doğum günüm
Ömrümden bir yaprak düştü
Artık geçip giden zamanı
İstesem de geriye alamam
Doğurma beni anne
Artık doğurma beni anne!
Sen dizlerimi öperdin,
Yüreğim sevgiyle çarpardı.
Yüreğimi taşa çevirdiler anne!
Hayat yolunda birini sevip seçeceksin
O yolda ölüm olsa bile vazgeçmeyeceksin
Eğer seviyorsan yüreğini ortaya koyacaksın
Ezip geçselerde
Yarin sevdasından dönmeyeceksin
Dikiş tutmaz
Yamalı dünyada dikiş tutmaz yaşam!
Bir ömür tüketir de insan, bitmez kahrı.
Kırılır dişi, dizi, göğüs kafesi de,




-
Halil Doğan
Tüm YorumlarKalemine yüreğine sağlık...