Derya Avşar Şiirleri - Şair Derya Avşar

Bir daha sevme gönül!
sevmekte insanı yorar bilirim
helede sevgine karşılık alamıyorsan,
sevgin içinde yanar dağ olur.
kimseler görmez içindeki yangını,
ateşi yakar kavurur...

Sevebilmeli insan karşılık beklemeden
Eti/kemiği/yüreği ile
Gülümsemelerinde
Düşlerinde
Hayallerde sevmeli
Yüreklere sevgi ekilmeli

Sevmeye değer insan var mı?
Sevmek gibi bir derdim olsaydı keşke!
Kim buna karşı durabilirdi ki zaten?
Sevgi dert olmuşsa, ne işim olur sevmekle...
Oysa, sevmek güzel birşey olmalıydı
Sevmek, kişiye göre değişir aslında

Sevmek gibi bir derdim olsaydı keşke!
Kim buna karşı durabilirdi ki zaten?
Sevgi dert olmuşsa, ne işim olur sevmekle...
Oysa, sevmek güzel birşey olmalıydı
Sevmek, kişiye göre değişir aslında

Bir buğulu cama şiir yazar ya insan
İşte öyle bir buğusu var sesinin tınısıda
Yüreğinin kuytularında şiirler barındırıyor
Üşüyen herkesin üstüne damıtıyor
İçimden ona, "Şiirci Emelabla" demek geldi

Şairim ben
Hür ve uygar yaşasın kadınlar
en uzun
en anlamlı
en değerli şiirimdir kadınlar
çiçek gibi rengarenk

yürüdüğüm yolda düştüm kalktım
dizlerim yaralandı
her yaşadığım acının bir izi kaldı
o kalan izler umutlu yarınların kapılarını araladı
hayatın kapılarını cesaretle açtım

Seviyor sevmiyor

Kimse kimseyi sevmiyor azizim
Herkes kendisini mutlu etmek derdinde
Kimse bana sevgi mavalıyla gelmesin
Herkes kendisine bir dert ortağı arıyor

Ey sevgili;
Herşey senin gelişinle başladı.
Güne gözlerimi her açtığımda,
Sen doluyor içim dışım sen...
Yüreğimi örtüyor, yüreğin.
Her gün, biraz daha sana karışıyorum.

Bir kadın tanıdım
Yosun yeşili gözleri
Şiir okuyordu sanki
Deli deli
O bana baktıkça
Ben;