Senin gittiğin gün
Hayatla bağım koptu
Kırıldı köprü, kırıldı yüreğim
Genç yaşta soldu ömrüm
Hele gelin görün Ardahanı
Yayıkta için köpüklü ayranı
Kışı soğuk sıcaktır insanı
Yüreğe işler unutmayız Ardahanı
Hele gelin görün Ardahanı
Uzağımdaki tek yakınım
Yokluğunla kendini ne çok hatırlatıyorsun
Uzaksın çok-çok uzak, fakat yakınsında
Beynimi ve kalbimi arabize ediyorsun
Kimsin, nerdesin, neler yapıyorsun bilmiyorum
Azrail kol geziyor sensizliğin üstüne
Direnmeliyim işkence nöbetlerine
Yenik düşmeyeceğim yokluğuna
Hala nefes aldığın yerdeyim
Azrail kolay kolay seni bana unutturamaz.
Hani belki diyorum,
Belki oda sevmişti!
Ama kendi mi ikna edemiyorum.
Sevdalar bozuk para gibi,
Büyü bozuldu usta
şevkim kırıldı
bir daha, bir daha
sevmem ben asla
ihanet zincirini kırarım
yalnızlığı koynumda saklarım
Engel ne geçtiğim yollarda
Ne göremediğim dünyada
Engel, aşamadığım beyinlerde
Değişmeyen çarpık sistemde
Eğer hayat, hayat buysa
Üstü kalsın, kalsın be dünya
Sevgi;
şiirlerde
öykülerde
masallarda saklı
yirmibirinci yüz yıl insanına
ızdırap ve sancısı kaldı
Yaş yirmi dedi her yükü çektik
Hayat buysa üstü kalsın usta
Yare göz açtık körkütük sevdik
Hayat buysa üstü kalsın usta
Gül güneşe aşık olduğu gün
Aşk sancısı üzerine giyer yün
Göğe serilmiş mavi üşümüş
Gözümde ne çok kişi düşmüş




-
Halil Doğan
Tüm YorumlarKalemine yüreğine sağlık...