Derya Avşar Şiirleri - Şair Derya Avşar

Eylül'e
Dünyayı omzunda taşır insan
Ezelden ebededir yorgunluğu
Hep mi yorulur insan
Hep mi acı çeker
Durun bir durun hele;

Eylül Hazindir

Tüm evrene sesleniştir
Eylül hüzün ayıdır
Barış, özgürlük diye diretir
Huzur, umut barındırır

Ey oruç!
Açlığına düştüğüm dünyanın
Kıtlığı sarmış dört bir yanımı
Tut beni oruç, düşüyorum
Dünya sevgiye aç, üşüyorum

Ört sevgini üstüme ve hiç gitme
Al elimi eline ısıt sevgili
Seviyorum gel hadi bekletme
Üşüyorum yokluğunda sevgili

Adem Çimli'ye ithafen yazdığım şiir...

Esin Kaynağı oldu son şiirin bana...

Ahmet Arif'in, "Hasretinden prangalar eskittim" dizeleri bile etkilemezken beni, Adem Çimli'nin, "Haziran'da Ölmek" adlı şiiri beni aldı götürdü yaşamın derin dehlizlerinde ki ters köşesine...

Elim kolum soğudu yaşama karşı
bunca haksızlığın üstüne
ben nasıl bir gelecek kurayım?

Temelden çalan çalana
Çürük zeminin altında kalıyorsa insanlık,

Engel sizsiniz
Engel özde değil düşüncededir
Her engel işe yaramaz değildir
Çarpık yapıtlar düzeltilmelidir
Engel sizsiniz çekilin geçeyim

Enkaz yığını altında
Kaldıysa insanlar:
İşte bu kıyamet
Bu acı
Bu gözyaşı
Ne tabiatın

Çok 'Siğ'dınız yüreğime sığdıramadım
Çöpe attım hepinizi
Kalbim yeniden atıyor şimdi
Sevginize, ilginize değil
Saygınıza ve hoşgörünüze ihtiyacım vardı.
Er/demsizdiniz!

Çokta olmadı görüşmeyeli
Bir dünya telaşı sardı bizi
Covid, karantina derken
Görüşemedik bir türlü
Erken veda ettin bize heval