Serüven
Yollar neden böyle uzun...
Sevdan neden böyle kısa...
Bir sonbahar mevsiminde hüzün çöküyor içime;
Ağaçların dalından yapraklar döküldüğünde,
Sevdikleri kesmiş bir selamı
Sevgisiz yaşamak derin sancı
Ne hürmeti kaldı ne anlamı
Soluk almak bile derin sancı
Geçen yıllar gençliğini çaldı
Biliyor musun?
Yüreğimde seni taşıdığım o günden beri
senden bir ben daha oldu şu dünyada
Senin ne itirazların ne de umutsuzluğun
Uzaklaştırdı bendeki senden beni
Sevdama and içitim onunla varolacağım
ikimizin yerine ateşiyle yanacağım
yaşarken cehenemiyle tanışacağım
ben bende değil aşkımla avuçlarındayım...
Gözümde damla damla yaş oldun
Sensizken ben, ritimsiz bir kalp gibiyim
Bazen hızlı hızlı çarpıyor, bazen duracak sanıyorum
Yüzüm ise bir ölüyü andırıyor ama ölü değilim
Direniyorum zulamdaki bu acıya çünkü sen beni böyle sevdin
Sensizken ben, bir deliyi andırıyorum
Sensiz bu kaderime küstüm
Uyuşuyor her hücrem sensin
Bağlıyım varlığına düştüm
Söyle zalim bu can neylesin?
Sen kokuyor üstüm başım
SEN NEREDESİN?
Geldi geçti yaz baharlar
Ben burdayım sen neredesin
Ses vermiyor dağ bayırlar
Ben burdayım sen nerdesin
Sen.....
Şiir yüklendim yine bu gece
Yağmur yağıyor şehre
Zil zurnayım ben yine
Susma, sen sakın susma
Sen susarsan,
içimdeki bütün çocuklar ölür
İnşa ettiğim dünya başıma yıkılır
Umut kırıntıları kalmaz
Derin yalnızlıklara gömülürüm
Sırtından vurulunca insan
içine döner
kör/sağır/dilsiz kalır
sessiz çığlık ile haykırır
Sabret/sus ve bekle
herkes sabredemez




-
Halil Doğan
Tüm YorumlarKalemine yüreğine sağlık...