Derya Avşar Şiirleri - Şair Derya Avşar

Ez westiya me

Ez çermekî pîr de westiyayî dimeşim
Derdê dinyayê zêde ne giran in dayê.
Ez nikarim durûtiya mirovan ragirim
Deste xayinan ez pîr westiya me dayê.

Farkındalık

Bir serçe ürkekliğinde yürüyorum, kaldırımlar üstünde.
Amonyak kokusu, asfalt kokusu sinyor genzime.
Geçip giden zamanı içiyorum mücadelenin avuçlarında.
Bin yıllık yorgunluk var sanki sırtımda!..

Korkum, yalnız kalmaktan değil;
Yüreğim sevmedi kaç nesil!
Kilitli artık gönül tahtım;
Yalnız başıma da yaşarım.

GEL ARTIK GEL

Sensizlik çöktü yüreğime
Gün, ağır yaralı ve histerik
Hüzünler, hasretler, dertler

Gel de bana sor

Yüreğine kör bıçaklar saplanınca
Darda kalmak neymiş gel de bana sor
Acılar bağrını sarpa sarınca
Darda kalmak neymiş gel de bana sor

Pembe düşler kuruyorum;
Bir göz oda, dört duvar kitap
Bahçeye çıkan kapı aralık
Toprağa basıyorum yalınayak
Tepemde güneş sarımtırak
Gelincik tarlaları boy vermiş

Yürüdüm kervan yolunda
Gurbet çöktü üstüme gel
Sevdan duruyor solumda
Şu sılama küsmeden gel

Ömrüm zamanla yarışır

Yayığında yoğurdu
Çarığında umudu
Yolun gözler yavuklu
İçek soğuk suyunu
Gelin gidek Ardahan'a
Yumurta kıralım sahanda

Kurdu kuşu tanır elbet dağlar
Ömür geçti gelmez oldu bahar
Kışı başka yazı başka aylar
Ömür geçti gelmez oldu bahar

Güller güneşin aşkıyla soldu

Gel sen;
Yaşanır bir dünya için sevginin temelini at;
Tüm ölüm ve zulüm kuşananlara inat;
Özgürlük çiçeğim ol…