Derya Avşar Şiirleri - Şair Derya Avşar

Gece kızıla boyanıyor / uzaktan bir tını ıslık çalıyor / günler ardı ardına savuşuyor / yer gökle kavuşuyor / ağaçlar aynı yöne dansa tutuşuyor / uyumu yakalıyor doğa / çalan müzik alaturka / hüznü içse de karanlık /
maviye çalar aydınlık / hayatın iki yüzü vardır / biri ön / diğeri arka kapaktır /
öyle ucuzdur ki arka sokaklar /
kaldırımlar yorulur / çamur utancından kurur / insan / insanı özlemeye utanır /

Söyle haydi o vefasız nerede şimdi
Uğruna yüreğimizi ayaklarına serdiklerimiz hani nerede?
Nerede vefa, nerede emek, nerede fedakârlık...
En olmadık zamanlarda ortaya çıkıp, bir virüs gibi
Tüm benliğini saran aşk nerede?

Sırça Köşk

Sırça köşk bir evim vardı;
Bir avuç içi kadar küçücüktü.
Senin varlığınla çoğalan,

Gün ağır yaralı, içim alev alev
Yine hasretler bağrımızı deler geçer
Yine göğün göğsünden kan düşer
Çığlık olur, insanlar ateş yumağı içinde

İçimde yükselen bir yangın var

Bakışların merhem olur acılarıma
Alazlanmış güneş yansır saçlarıma
Tüm yalnızlıkları topladım hatırımda
Bir seni unutamadım sol yanımda

Sevgi tüm güzelliklerin anasıdır

Oturdum bir şömine başına
Şiir gözlerinle demleniyorum yine
Harlı ateşin yanan odunları gibi
Gözlerim yeşil gözlerine tutuşuyor

Oturdum bir şömine başına

Sonbahar

Eylül'ün huzurunda şaha kalkar mevsimler.
Hazan olur, yaprak döker yorgun ağaçlar.
Kavruk topraklar yağan yağmuru kana kana içer...
Ay ve mehtap gizlenir, yakamoz durur göğün göğsünde.

SON DUAMSIN

Bir çok yer gezdim, gördüm, yaşadım
Fakat hiç bir benzerine rastlamadım
Oysa gördüğüm bütün güzellikler sana benzemiş...

Gözlerim yollarını beklemekte;
Adını yazdım buğulu pencereye.
Varlığım, yokluğuna mahcup!
Bu sana yazdığım son mektup.

SON ŞİİRİM
Son şiirim adı elveda...
hayattım ve tüm yaşantım
koca bir son ve bitti...
elveda demeye fırsat kalmadı,
son gemi kalkıyor artık,