Derya Avşar Şiirleri - Şair Derya Avşar

Bangır bangır gülüşen
Özde seven kalmadı
Aşkı kalpte bölüşen
Közde yürek yanmadı

Bazen hükümsüzdür
Sözü geçmez insanın kendisine
Yürek alır başını gider sevdiğine

Bazen insan severek öldürür sevdiğini
Çünkü öldürmeyi o öğrenmiştir ihanetiyle

Yürekler sevgisiz

Bu çağın ölüsü olmak zor
Üşüyorum
Başımı göğsüne koy anne
Yalnızım, öp beni anne

Zaman dar
Mevsim zemheri
Yollar kuşatılmış
tüm yollar mayın döşeli
ağzımın içinde patlıyor

Zaman dar

Ölüm zamansız çalar kapını
Planı yoktur öyle
Ansızın alır bedeninden ruhunu

Dar bir zaman girdabında kavranır yaşamlar...
Sabahın gögsünü yırtar mahmurlaşan seher vakti!
Denizin üstüne bir sis bulutu çöker.
Gökyüzü maviliğini gri bulutlara teslim eder.
Ansızın umut göz kırpar yelken açmış deryalara...
Bazen sebepsiz mutluluklar sarar içinizi.

Su misali akıp giden zaman
Parmakların arasından süzülür
İnce düşlerin perde arkası aşklar
Arkandan el sallayarak bakar

Avuçiçi gülüşler serpiştirilmiş

Zaman beklemez
zaman sadece almayı bilir
ve aldığını da asla vermez geri
yuttu, kimbilir kimleri kimleri
Insan bazen anlamsız kalır
yaşama, gidişata, hayata

Ateşle dans eder kimi insanlar
Amaçları can kurtarmaktır
Kimi kavramdır kimi şaklaban
İşte onlar gizli kahramanlar
Avuçlarında kuşları besler hepsi
Nerede bir acı yaşansa

Zeytin karası gözlerin

Ne bağ isterim ne bahçe
Ne taht isterim ne baht
Bir tek zeytin karası gözlerin olsun yeter
Bir de huzur dolu bir yürek senle