Derya Avşar Şiirleri - Şair Derya Avşar

Engel ne geçtiğim yollarda
Ne göremediğim dünyada
Engel, aşamadığım beyinlerde
Değişmeyen çarpık sistemde
Eğer hayat, hayat buysa
Üstü kalsın, kalsın be dünya

Sevgi;
şiirlerde
öykülerde
masallarda saklı
yirmibirinci yüz yıl insanına
ızdırap ve sancısı kaldı

Yaş yirmi dedi her yükü çektik
Hayat buysa üstü kalsın usta
Yare göz açtık körkütük sevdik
Hayat buysa üstü kalsın usta

Gül güneşe aşık olduğu gün
Aşk sancısı üzerine giyer yün
Göğe serilmiş mavi üşümüş
Gözümde ne çok kişi düşmüş

Sokaklar tanır üşüyen çocukları...
Her sokak başlarında
Titrek bir sokak lambası var
Bir de üşüyen sokak çocukları var
Kimsesizliğin kollarına düşmüşler;
İtilmişler

Üşüyorum anne
Ne zaman
Bir sokak çocuğu görsem
Sobanın yanına yaklaşıp
Isınmaktan utanıyorum

Elim, kolum ve kanadım kırıldı
Hayatla bağım koptu
Karanlık tek bir güne mahkûm edildim
Gün artık hiç aydınlanmayacak

üşuyorum
annemin sevgisini örtün üstüme
bir daha üşümem ben

korkuyorum
annemin gölgesi yeter

Yaşamla bağı kopmuş bir kadın
Kolay kolay düşler büyütemez
Kopmaz karanlığın çirkinliğinden
Kapatır kendisini kendine bile

Kırılgan bakışlarını boşluğa dikmiş

Her yaranın ayrıdır acısı
Gülüşlerimin farklıdır sancısı
Günüm gecem katran karası
Gitti ömrümün yarısı bitmez yası