Derya Avşar Şiirleri - Şair Derya Avşar

Sokaklar tanır üşüyen çocukları...
Her sokak başlarında
Titrek bir sokak lambası var
Bir de üşüyen sokak çocukları var
Kimsesizliğin kollarına düşmüşler;
İtilmişler

Üşüyorum anne
Ne zaman
Bir sokak çocuğu görsem
Sobanın yanına yaklaşıp
Isınmaktan utanıyorum

Elim, kolum ve kanadım kırıldı
Hayatla bağım koptu
Karanlık tek bir güne mahkûm edildim
Gün artık hiç aydınlanmayacak

üşuyorum
annemin sevgisini örtün üstüme
bir daha üşümem ben

korkuyorum
annemin gölgesi yeter

Açın pencerenizi sonuna kadar
Soluklansın, ruhunuzu sarsın bahar
Gelincik bahçelerinde çiçekler al al
Sevdasıyla gözümde tüter o yar

Umudumu senin olduğun
Yere gizledim
Gelmesende,özlemesende
Yarınında beni istemesende
Umutla bekledim seni...

Ayrılıklara/terk edişlere kalkan
Kadeh sarhoşluğuna benzer gerçeklerin acısı
Öyle ki, acıdan baygın düşersin ama ölmezsin

Siz beni enkaz altında bırakmakla öylesine meşguldünüz ki

Dostun başı dertte olunca;
sırasını almadığın sürece; bu çark böyle döner.
sen kendi babana gövenmediğin sürece;
bu çark böyle döner.
kendi kuyunu senin dostun kazıdığı sürece;
bu çark böyle döner.

Bazen bile bile yıkarsınız umutları
çünkü çaresizlik içinizi kemirir büyümesini istemezsiniz, beklersiniz

ve bazen umut ansızın doğar

Bazen bile bile yıkarsınız umutları
çünkü çaresizlik içinizi kemirir büyümesini istemezsiniz, beklersiniz

ve bazen umut ansızın doğar