Derya Avşar Şiirleri - Şair Derya Avşar

İmece usulü kurduğun
Bir dost sofrasında buluştuk
O sofrada, şiir, sanat, edebiyat
Birde gönülden gönüle akan
Nükteler, metiyeler vardı

Ben şimdi bu resim karesinde bir zerreyim.
Bin kere ölsem, bu minik bedene sığmam.
Acılar büyüdü
Tabular küçüldü.
Zalimler sürüydü.
Dünya benim olsa, bu güzelliği satın alamam.

Soluyorum çölde susuz gül gibi
Dalında düşen kuru yaprak gibi
Gözden düşüyorum tuzlu yaş gibi
Kanayan acılarım silinir mi?

Acıları sek içiyorum

Çerez olmuş dönek insanlara,
Gençliğimden meze olmaz benim...
Doldur meyhaneci sek olsun,
Acılarım duble insanlar kahpe...

Kadın, derin dehlizlerde kaybolmamak için
ömrünce mücadele edendir
Dünyayı saçlarına takmış
boyna yükünü çekiyor
Şiddet, tecavüz ve tacize uğruyor

Günüm gecem karışır
Dün bugünle yarışır
Zoru gören sıvışır
Bırakıpta giden yar
Bırakıp terk eden yar

Kapı aralıklarında bakıyorum
buğulanmış camlara adını yazıyorum
sessizce Barış diye mırıldanıyorum
derin bir nefes cama bırakıyorum

Başlangıçta baş harfin bozguna uğruyor

Adım şiir olsa,
Dize dize, hece hece,
Dilden dile söylensem...
Sevgiyi barındıran,
Umudu aşılayan,
Yüreklerde büyüsem...

Ne olur ki adım şiir olsa
Kitap olup yazılsa
Türkü olup söylense
Beste beste
Deste deste
Dizelerde yer alsa

Gözlerim üşüyordu;
Bakmayın gözlerime, gözlerim kör eder sizi...
Yüreğim üşüyordu;
Değmeyin yüreğime, çocuklar orada can çekişiyordu...