Derya Avşar Şiirleri - Şair Derya Avşar

YOKLUĞUN

Yokluğunun olduğu yerde
Tüm benliğimi sarıyor çaresizlik
Histerik bir zaman belleğinde
Yitip gidiyorum azar azar

YOKLUĞUNA DÜŞTÜM

Sıtmalı zamanların koynunda,
Yalnızlığına düştüğüm bir uçurumdu yokluğun.
Yokluğunu içiyorum yalnızlığın deryasında,
Her gün gelirsin diye türlü yalanlarla avuttum kendimi...

Yokluğuna susuyorum

Sen gidince tüm şehir küstü bana
Solan güller boyun büktü dalında
Cırcır böcekleri ışık saçmıyor geceme
Dilim mühürlü yokluğuna susuyorum

Yokluğuna üşüyorum / Derya Avşar

Kayıp dört mevsim içinde, yokluğuna üşüyorum.
Gecenin sessiz çığlığı'nda sesin sesime karışıyor...
İçimde çürümüş bir düşün yüzü büyüyor.
Ufalıyor ağzımda dil kesiği bir yara,

YOKLUĞUNDA

Göğsümü deşen yokluğunda
İzbe bir karanlığa düştü yolum
Göğün göğsünden dökülen yağmurları aratmıyor gözlerim

Sancılı bekleyişlerin
Büyülü düşlerin
Solmuş güllerin
Dinmeyen acılarında
Özledim seni...
Toprağın yağmura

YOKSUN

Hem yüreğim hem de aklım firarda;
ne olacak bu illegal hallerim, bilmiyorum!

En iyisi ben, kaçak bir çay içeyim günbatımında

Bende bir insanım atma yabana
İstedim eşitlik olsun dünyada
Tahammülüm yoktur hiçbir yalana
Kimi hancı kimi yolcu dünyada

Hayatın bitmez çilesi sırtımda

Su misali akıp giden zaman
Parmakların arasından süzülür
İnce düşlerin perde arkası aşklar
Arkandan el sallayarak bakar

Avuçiçi gülüşler serpiştirilmiş

Zaman beklemez
zaman sadece almayı bilir
ve aldığını da asla vermez geri
yuttu, kimbilir kimleri kimleri
Insan bazen anlamsız kalır
yaşama, gidişata, hayata