Derya Avşar Şiirleri - Şair Derya Avşar

Çık gel baba, çık gel!
Bu mahşeri kalabalığı yırt gel…
Zamanı değil, zamansız bu gidişin.
Gülü dikenine sar gel.
Karanlığı sil gel…

İnsanlığın bir nüshası kalsa bari
Gelecekte çocukları kim koruyacak?
Aklımdan saçmalıklar geçiyor,
Deli deli…
Toplasam çocukları içirsem ölüm iksirini

Elzem bir duygudur annelik
Histerik acıların elementi
Kainatı titreten güçlü etkisi
Dünyayı içine sığdıracak kümesi
Dağları yıkacak öfkesi vardır

Sen ayakları olmayan şehirdin
Yüreği dağ adamdın
Korkanların önünde cesurca durandın
Zalimin kör karanlığına ışık saçtın
Kurşunların karşısında oklarınla savaştın

Bir yürek üstü acım var
söksem kanar
sökmesem yürek yanar
küle döner
sol yanımda bir sen var
senden habersiz

Bu nasıl bir ceza, nasıl bir bela
Ne gecesi belli ne gündüzü
Yüzü yabancı, acısı bıçak sırtı
Beklemesi ömürden ömür çaldı

Bu nasıl bir ceza, nasıl bir bela

Soğuk sular akar Munzur'un dağında
Hocvanın yaylasında çiçekler açmış
Gelincikler baş kaldırmış toprağında
Hocvanın yaylasında çiçekler açmış

Çocukların kahkaha sesleri
Öyle bir çoğalır ki
Arş-ı alayı inletir
Yüzlerindeki tebessümde
Gökkuşağı açar göğün göğsünde
Çiçekler başkaldırır

Toprağın koynunda emek büyür
Bir kıvılcımla tüm orman yanar
Kelebek kısacık yaşar ölür
Doğaya dokunma topraklar kanar

Balaban bakışlı çocuklar gülünce
bir gamzelik rüzgar esince
kulaç atan umutlar büyütünce
barış olur, sevgi ile çoğalırız özgürce