Derya Avşar Şiirleri - Şair Derya Avşar

Yokluğun koca bir derya
Dilim lâl oldu ah baba
Büyür içten içe özlemin
Dolmaz asla senin yerin

Gözlerim hâlâ kapıda

Vuruldum yaram kanıyor
ve sende ölmek istemiyorum
her ne kadar çırpınsam da
biliyorum, ben beni tanıyorum
yaşıyor görünsem de ölüyorum
ölümün kokusunu bende duyma

Sensizken ben, ritimsiz bir kalp gibiyim
Bazen hızlı hızlı çarpıyor, bazen duracak sanıyorum
Yüzüm ise bir ölüyü andırıyor ama ölü değilim
Direniyorum zulamdaki bu acıya çünkü sen beni böyle sevdin

Sensizken ben, bir deliyi andırıyorum

Sensiz bu kaderime küstüm
Uyuşuyor her hücrem sensin
Bağlıyım varlığına düştüm
Söyle zalim bu can neylesin?

Sen kokuyor üstüm başım

Susma, sen sakın susma
Sen susarsan,
içimdeki bütün çocuklar ölür
İnşa ettiğim dünya başıma yıkılır
Umut kırıntıları kalmaz
Derin yalnızlıklara gömülürüm

Sırtından vurulunca insan
içine döner
kör/sağır/dilsiz kalır
sessiz çığlık ile haykırır
Sabret/sus ve bekle
herkes sabredemez

Sen tasalanma cocuk
Su çatlağını bulur
Yurekte sevda durur
Uzağı yakın eden budur

Sen tasalanma çocuk

SEN NEREDESİN?

Geldi geçti yaz baharlar
Ben burdayım sen neredesin
Ses vermiyor dağ bayırlar
Ben burdayım sen nerdesin

SEN OLMAZSAN/ Derya Avşar

Sen, sol göğsümde alıp verdiğim nefesimsin
Sen olmazsan güneş yüzünü döner bana
Yeşermez olur toprak, bir daha dal budak vermez

İşgal ediliyor coğrafyam gözlerinde
Düşlerimin ucu uzanıyor gökyüzüne

Siyatik damarıma işledi son gidişler
Yüzümde büyür bıçak sırtı gülüşler